นประธานกรรมการของเครือไห่หวัง รวมกับชื่อเสียงของจระกูลฉีในเมืองหลวง มีน้อยคนที่จะกล้าเรียกชื่อฉีย่ากวงตรงๆ อีกทั้งชายตรงหน้าที่สวมชุดธรรมดาๆคนนี้ แม้ว่าจะมีความหล่ออยู่หลายส่วน ก็คงจะไม่สามารถนัดหมายกับฉีย่ากวงได้หรอก พอดูก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนที่อยู่ระดับเดียว ดังนั้นจึงทำให้ผู้คนไม่ค่อยเชื่อ
“ใช่แล้ว ผมคิดว่าตอนนี้หคงมีคนมาถึงหลายคนแล้ว ผมขึ้นไปก่อนนะ!”
ตอนนี้เอง เย่เทียนเฉินเห็นป้ายตึกที่อยู่ในห้องโถง จึงทราบว่าที่ชั้นยี่สิบสองซึ่งเป็นชั้นบนสุด เป็นสถานที่ที่ผู้ถือหุ้นประชุมกัน จึงเดินไปที่ลิฟท์ สาวงามที่เป็นพนักงานต้อนรับคนนั้นได้สติกลับมา อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ครึ่งวันก็พูดไม่ออก เนื่องจากเธอดูเหมือนจะมีความรู้สึกว่าสิ่งที่ผู้ชายธรรมดาๆ คนนี้พูดเป็นความจริง วันนี้ตอนเช้าผู้ถือหุ้นทั้งหมดของเครือไห่หวังก็ค่อยๆ ทยอยมาถึงกันแล้ว
เย่เทียนเฉินขึ้นลิฟท์ไปจนถึงชั้นยี่สิบสอง ในส่วนลึกสุกของชั้นยี่สิบสอง มีประตูขนาดใหญ่ที่แกะสลักรูปดอกไม้ขนาดใหญ่อยู่บานหนึ่ง คิดว่าที่นี่คงเป็นสถานที่ที่ผู้ถือหุ้นของเครือไห่หวังประชุมกัน
เมื่อเดินไปถึงประตูใหญ่ของห้องประชุม เย่เทียนเฉินยังไม่ได้ผลักประตูเข้าไป ก็ได้ยินเสียโวยวายจากข้างใน
“ประธานฉี ตระกูลฉีของคุณให้หุ้นห้าสิบเปอร์เซ็นต์แก่ตระกูลเย่ ให้เจ้าเศษสวะเย่เทียนเฉินมารับช่วงต่อ เตรียมตัวจะทิ้งแล้วใช่ไหม?”
“ใครก็รู้ว่าเย่เทียนเฉินเป็นตัวตลกของเมื