องหลวง ตระกูลฉีของคุณคิดหาวิธีทางไม่น้อยเพื่อจะได้ถอนหมั้นกับตระกูลเย่ ขนาดหุ้นของเครือไห่หวังก็ยังให้ไปครึ่งหนึ่ง หรือว่าจะให้เศษสวะนั่นมาเป็นประธานกรรมการที่นี่จริงๆ?”
“ฉันไม่ยอมรับหรอกนะ ให้เศษสวะคนหนึ่งมาเป็นประธานกรรมการของพวกเรา ควบคุมเครือไห่หวัง ฆ่าฉันซะยังจะดีกว่า”
เมื่อฉีย่ากวงเห็นเหล่าผู้ถือหุ้นรายเล็กต่างก็โวยวายออกมา ก็อดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มอยู่ในใจ เขาต้องการให้คนกลุ่มนี้โวยวาย ถ้าคนกลุ่มนี้โวยวายขึ้นมา เขาถึงจะสามารถหาวิธีร่วมมือกับคนเหล่านี้ เพื่อทำให้เย่เทียนเฉินอยู่ที่นี่ไม่ได้และยอมถอยออกไปเอง ถึงตอนนั้นการควบคุมเครือไห่หวังก็จะตกอยู่ในมือของตนเอง
“ผู้ถือหุ้นทุกท่าน เรื่องนี้ผมก็เพิ่งทราบเช่นกัน เป็นสิ่งที่พ่อของผมตัดสินใจกระทันหัน ผมทำงานร่วมกับทุกท่านมาหลายปี ย่อมไม่อยากจะทำเช่นนี้แน่นอน พวกคุณก็ทราบว่าเจ้าเศษสวะเย่เทียนเฉินเป็นตัวตลกของเมืองหลวง หากให้คนแบบนี้มาเป็นประธานกรรมการของพวกเรา กระทั่งพวกเราก็จะถูกคนอื่นหัวเราะเยาะไปด้วยไม่ใช่เหรอ?” ฉีย่ากวงแสร้งกล่าวด้วยท่าทางจนใจเป็นอย่างยิ่ง
“ใช่แล้ว คุณบอกมาเถอะว่าจะทำยังไง?”
“ใช่ พวกเราจะทำตามคุณ”
“สรุปก็คือจะให้เศษสวะมาเป็นประธาน ของพวกเราไม่ได้เด็ดขาด”
เมื่อเห็นเห็นว่าผู้ถือหุ้นรายย่อยเหล่านี้ติดเบ็ดแล้ว มุมปากของฉีย่ากวงพลันปรากฏรอยยิ้มชั่วร้าย เมื่อคืนนี้เขาพิจารณาดีแล้ว เพื่อที่จะยกเลิกการหมั้นหมายกับตระกูลเ
