ย่ พ่อจำเป็นต้องโอนหุ้นของเครือไห่หวังออกไปห้าสิบเปอร์เซ็นต์ต์ เมื่อก่อนตระกูลฉีมีหุ้นอยู่เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ต์ โอนให้เย่เทียนเฉินไปห้าสิบเปอร์เซ็นต์ต์ ทำให้เหลือหุ้นอยู่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ต์ ส่วนที่เหลืออีกสามสิบเปอร์เซ็นต์ต์ก็กระจายอยู่ในมือของผู้ถือหุ้นรายย่อยเหล่านี้ หากต้องการต่อกรกับเย่เทียนเฉิน เพื่อบีบบังคับให้เขาออกไป ก็จำเป็นต้องร่วมมือกับผู้ถือหุ้นรายย่อยเหล่านี้ ใช้หุ้นห้าสิบเปอร์เซ็นต์สู้กับหุ้นห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ถึงจะมีอำนาจในการพูดที่เด็ดขาด ดังนั้นหลังจากที่ฉีย่ากวงมาถึงที่นี่แล้ว ก็เริ่มยุยงให้ผู้ถือหุ้นรายย่อยเหล่านี้ต่อต้านเย่เทียนเฉิน
“ตอนนี้ในมือของเจ้าเศษสวะนั่นมีหุ้นอยู่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ต์ ตระกูลฉีของผมมียี่สิบเปอร์เซ็นต์ ในมือของพวกคุณมีอีกสามสิบเปอร์เซ็นต์ ขอแค่พวกเราร่วมมือกันขัดขวางเจ้าเศษสวะนั่น เมื่อมันรู้ว่าทำอะไรไม่ได้ก็ต้องถอนตัวไปเอง ถึงตอนนั้นตระกูลฉีของผมจะสามารถซื้อหุ้นห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของเจ้าเศษสวะนั่นกลับมาได้อีกครั้ง ผมสัญญาว่าจะนำซองแดงซองใหญ่ๆ มาให้ทุกท่านแน่นอน”
“ดี เอาแบบนี้แล้วกัน”
“ผมเอาตามที่คุณว่า ด้วยอิทธิพลของตระกูลฉี เศษสวะตระกูลเย่ย่อมไม่ใช่คู่มือแน่”
“เจ้าเศษสวะนั้นอย่างไรเสียก็ไม่เข้าใจเรื่องการจัดการเครือข่ายอยู่แล้ว น้องฉีต่างหากล่ะที่ยอดเยี่ยมที่สุด”
เหล่าคนที่ดูถูกเย่เทียนเฉิน เหล่าคนที่ต้องการประจบเอาใจตระกูลฉี ต่างก็พูดถึงเรื่อ
