ม่นาน ท่านผู้เฒ่าไป๋จะหาแม่สื่อที่เฟ้นหาบุรุษที่มีฐานะและหน้าตาเหมาะสมกับไป๋หยี่เนี่ยนได้ จากนั้นนางก็จะออกเรือนไปอย่างเชื่อฟังพร้อมกับเริ่มต้นใช้ชีวิตใหม่ของนาง
เช่นนั้นเจียงมู่จะรู้สึกว่าตนเองได้สูญเสียอะไรบางอย่างไปหรือไม่?
ตลอดทางที่เดินกลับมา หลินชิงเวยเดินไปพร้อมกับครุ่นคิด คิดไปคิดมาก็อดที่จะเยาะเย้ยตนเองไม่ได้ นางใส่ใจเรื่องเหล่านี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน พวกเขาจะเป็นไปอย่างไรในวันหน้า แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนางด้วยเล่า
ต่อมานางจึงกระจ่างแจ้ง นางเพียงแต่ไม่ปรารถนาให้ไป๋หยี่เนี่ยนในวัยแรกแย้มกลายเป็นหลินชิงเวยคนที่สอง
ดังนั้นตัดขาดกันก็ดี
คนโบราณมิใช่กล่าวว่า แก้ปัญหาด้วยวิธีที่เด็ดขาด เจ็บนานไม่สู้เจ็บสั้น ที่จริงแล้วขอเพียงเป็นบาดแผลที่ทิ้งรอยแผลเป็นเอาไว้ เมื่อเผอิญเจอกับสภาพอากาศท้องฟ้ามืดครึ้มก็มักจะมีอาการปวดข้อเข่าเป็นพักๆ นั่นก็คือยังคงรู้สึกเจ็บปวดลึกๆ อยู่นั่นเอง
คิดว่าบนร่างของทุกคนล้วนมีรอยแผลเป็นเช่นนี้ เป็นเรื่องช้าหรือเร็วเท่านั้น
หลังจากหลีเช่อและซินหรูกลับไปก็เก็บตัวอยู่ในเรือนอย่างสงบเสงี่ยม ท่านผู้เฒ่าไป๋รู้ว่าหลีเช่อและไป๋หยี่เนี่ยนนั้นเข้ากันไม่ได้ ซินหรูยังเด็กเกินไป ไม่อาจปลอบ
