เมื่อหลินชิงเวยเอ่ยขึ้นเช่นนี้ นายอำเภอถึงกับฉุกคิดขึ้นมา “ได้ยินเจ้าพูดเช่นนี้ ข้านึกออกแล้ว จริงๆ ด้วย! และสถานที่ที่เป็นต้นเพลิงล้วนเป็นเรือนที่อยู่อาศัยของคุณหนู!”
หลินชิงเวยมีสีหน้าหนักใจเล็กน้อย นางถามพ่อบ้านของสกุลจาง “พอจะแจ้งนายท่านและฮูหยินได้หรือไม่ว่าข้าขอพบคุณหนูสกุลจาง?”
ในเมื่อเป็นคนที่ใต้เท้านายอำเภอพามา พ่อบ้านจึงมิกล้าละเลย เขารีบไปแจ้งกับประมุขของจวน คุณหนูสกุลจางในเวลานี้อารมณ์ยังไม่มั่นคง จางฮูหยินกำลังปลอบโยนนางอยู่ในห้อง ไม่สะดวกที่จะพบเจอผู้คน แต่หากต้องการสอบสวนเหตุการณ์ไฟไหม้นี้ให้กระจ่างแจ้งย่อมต้องเริ่มตรวจสอบตั้งแต่คุณหนูจาง นายท่านสกุลจางจึงได้แต่อนุญาตให้เข้าพบ
ใต้เท้านายอำเภอเป็นบุรุษ ทั้งยังเป็นคนนอก ย่อมไม่สะดวกที่จะเข้าไปในเรือนด้านในพร้อมกัน จึงมีสาวใช้อาวุโสนำหลินชิงเวยเข้าไป เมื่อไปถึงด้านนอกห้อง สาวใช้อาวุโสพูดกับหลินชิงเวยว่า “คุณหนูได้รับความตื่นตระหนก อารมณ์ไม่คงที่ ยามนี้ฮูหยินกำลังปลอบโยนนางอยู่ในห้อง นางจึงสงบสติอารมณ์ลงได้อย่างมิง่ายดาย อีกสักครู่เมื่อแม่นางเข้าไปอย่าได้เอ่ยวาจาที่เป็นการกระตุ้นอารมณ์ของคุณหนู”
“รู้แล้ว รบกวนด้วย”
หลินชิงเวยก้าวขึ้นไป สาวใ
