รร่ำเรียนตำราอย่างมิต้องสงสัย นางอยากสัมผัสบรรยากาศของการร่ำเรียนตำราในสำนึกศึกษาตั้งนานแล้ว ดังนั้นจึงให้ความร่วมมือเต็มที่
อาจารย์แซ่ เจียง นามว่า มู่
มาถึงสำนักศึกษาได้พบกับอาจารย์เจียงมู่ ซินหรูอายุยังน้อยแต่ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรได้บ้าง เหตุใดสตรีหยิ่งยโสเช่นไป๋หยี่เนี่ยนจึงได้ชมชอบอาจารย์ผู้นี้มาสองสามปีโดยไม่เปลี่ยนใจ
อาจารย์เป็นคนรักสันโดษ อาภรณ์สีเขียวของเขาเต็มไปด้วยกลิ่นอายของบัณฑิต หน้าตาหล่อเหลาและสง่างาม คิ้วและดวงตาคม องคาพยพทั้งห้าบนใบหน้าราวกับภาพวาดก็ไม่ปาน
เมื่อเขากำลังสอนให้เด็กๆ อ่านออกเสียงและจดจำตัวอักษร เขามีความอดทนและอ่อนโยนยิ่งยวด ตัวคนอบอุ่นและมีมารยาท ชัดเจนเหลือเกินว่าเป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่ง
เด็กๆ ในสำนักศึกษาล้วนติดเขาแจ ดูท่าแล้วไม่มีคนใดเลยที่ไม่ชอบเขา
เมื่อเปรียบเทียบซินหรูกับเด็กเหล่านั้น แน่นอนว่าซินหรูดูอายุมากไปเล็กน้อย แต่นางอยู่ร่วมกับหลีเช่อมานานเกินไป ความขัดเขินอันใดล้วนถูกนางผลักออกไปด้านข้างจนหมดจด บนโลกนี้ไม่มีเรื่องอันใดยาก ขอเพียงหน้าหนาพอ
ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับความประหลาดใจของเด็กๆ ที่มองมา ซินหรูรู้สึกว่าน่าสนใจยิ่งนัก
หลีเช่อเดิมทีก็เป็นน
