อให้เรื่องที่นี่คลี่คลายลงแล้ว พวกเราออกจากที่นี่กันเถิด”
เมื่ออยู่กันตามลำพัง หลีเช่อพูดกับซินหรูอีกว่า “พี่สาวเจ้าดูเหมือนจะมีเรื่องในใจ”
ซินหรูฟึดฟัด “หญิงสาว มีผู้ใดบ้างไม่มีเรื่องในใจ”
หลีเช่อมองซินหรูด้วยสายตาประหลาด “เหตุใดเจ้าก็ดูเหมือนจะมีเรื่องในใจ?”
“ท่านไม่เข้าใจ” ซินหรูไม่อยากสนทนากับหลีเช่ออีกต่อไป
หลีเช่อลูบจมูกของตน “เจ้าไม่ลองพูดให้ข้าฟัง เจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าข้าไม่เข้าใจ? พวกเจ้าสองพี่น้องดูถูกข้าเกินไปแล้วกระมัง”
ซินหรูเงียบไปครู่หนึ่งแล้วหันกลับมามองหลีเช่อ “หากมีคนมาหาพี่สาว ท่านจะยอมให้พี่สาวถูกรังแกหรือไม่?”
“ข้าไม่ยอมอยู่แล้ว”
“ท่านรับรองสิ” ซินหรูพูด “ไม่อย่างนั้น ข้าไม่เชื่อท่าน”
หลีเช่อ “ไปๆๆ เรื่องของเด็กๆ จะต้องรับรองอันใด เจ้าคิดว่าตลอดทางมานี้ ข้าล้วนทำเพื่อกินฟรีอยู่ฟรีหรือไร แน่นอนว่าต้องทำเพื่อปกป้องคุ้มครองพวกเจ้าทั้งสองคน พี่สาวของเจ้าถูกรังแกแล้วข้าไม่ควรจะออกหน้าหรือ? อีกทั้งพี่สาวของเจ้าเข้มแข็งปานนั้น มิใช่ใครก็สามารถรังแกได้”
ซินหรูครุ่นคิดแล้วรู้สึกว่าก็ใช่ แต่ปากยังคงพูดว่า “ข้าคิดว่าท่านทำเพื่อกินฟรีอยู่ฟรีนั่นแหละ”
หลีเช่อ “…”
สำหรับเรื่องการเร
