เมื่อท่านผู้เฒ่าไป๋เห็นท่าทางของไป๋หยี่เนี่ยน เขาทอดถอนใจอย่างอับจนปัญญา หากการแต่งงานครั้งนี้สามารถตกลงกันได้ย่อมเป็นเรื่องดี แต่ถ้าหากเจรจาไม่สำเร็จแล้วบังคับจิตใจให้คนทั้งสองต้องมาอยู่ด้วยกัน นั่นย่อมกลายเป็นคู่เวรคู่กรรมคู่หนึ่ง ท่านผู้เฒ่าไป๋ดูออกว่าหลีเช่อไม่ชอบไป๋หยี่เนี่ยนแม้สักกระผีก
หรือต้องปล่อยเขาไปเช่นนี้ ให้การจัดงานเลือกคู่กลายเป็นเรื่องขำขัน? หากเป็นเช่นนี้ต่อไปผู้ใดจะมาทาบทามเรื่องคู่ครอง?
ไม่ ต่อให้ไม่มีหลีเช่อ ขอเพียงเป็นครอบครัวของผู้มีฐานะและมีหน้ามีตาทางสังคมทัดเทียมกัน พวกเขาต่างไม่คิดจะมาทาบทามเรื่องแต่งงานทั้งสิ้น จนปัญญาที่ชื่อเสียงของไป๋หยี่เนี่ยนโด่งดังเกินไป
เขาผู้เป็นปู่ร้อนใจในเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตของหลานสาว แต่หลานสาวของเขากลับไม่ร้อนใจเลย!
เมื่อไป๋หยี่เนี่ยนเดินจากไป หลีเช่อจึงลุกขึ้นออกตัว “ท่านผู้เฒ่าไป๋เห็นแล้ว ข้าและนางเข้ากันไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องความรักระหว่างหญิงชาย หากข้าต้องแต่งนางเป็นภรรยาจริงๆ ไม่เพียงแต่ข้าไม่มีความสุข ตัวนางเองก็ไม่มีวันมีความสุขเช่นกัน เหตุการณ์ในตลาดวันนี้ข้ารับลูกบอลผ้าแพรโดยไม่ตั้งใจจริงๆ ข้าขออภัยต่อท่านผู้เฒ่าไป๋ตรงนี้ด้
