อกนะ?”
หลินชิงเวยมองเขาอย่างเห็นขัน “เจ้าลองดูได้ ถึงเวลานั้นเจ้าคงไม่อาจไม่แต่งนางเป็นภรรยาจริงๆ แล้ว”
หลีเช่อส่ายหน้า “เรื่องขายหน้าตาของตนเองเช่นนี้ ข้าไม่มีทางทำ!”
วันเวลาต่อมาหลินชิงเวยและซินหรูอาศัยอยู่ในจวนสกุลไป๋อย่างสบายอกสบายใจ ท่านผู้เฒ่าไป๋ให้การต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี เมื่อหลินชิงเวยมีเวลา ยังดูแลสุขภาพของท่านผู้เฒ่าไป๋ถือเป็นค่าตอบแทนในการอาศัยอยู่ที่นี่ ท่านผู้เฒ่าไป๋คิดไม่ถึงว่าแม่นางอายุเท่านี้ถึงกับแตกฉานและรอบรู้ในวิชาแพทย์ถึงเพียงนี้ หลังจากได้รับการดูแลจากหลินชิงเวยสุขภาพของเขาผ่อนคลายมากขึ้น เขาปฏิบัติต่อหลินชิงเวยและซินหรูราวกับเป็นแขกคนสำคัญ มีเพียงไป๋หยี่เนี่ยนที่คอยมาหาเรื่องตลอดเวลา
แต่เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นล้วนเป็นหลีเช่อที่ออกมาปกป้องอย่างกล้าหาญ ด้วยเรื่องเหล่านี้เกี่ยวอันใดกับหลินชิงเวยและซินหรูเล่า? หลีเช่อและไป๋หยี่เนี่ยนพบหน้ากันกี่ครั้งก็ทะเลาะกันกี่หน
ไป๋หยี่เนี่ยนเป็นแม่นางน้อยคนหนึ่งไหนเลยจะทะเลาะหลีเช่อที่หน้าหนาเช่นนั้นชนะ ทุกครั้งได้แต่บาดเจ็บกลับไป ความหน้าหนาของนางถูกหลีเช่อกำราบเสียสิ้นทุกหน แต่หลีเช่อนับได้ว่าหน้าหนากว่านาง
อย่างเช่
