หลินชิงเวยถามสาวใช้อาวุโส “ในห้องข้างได้วางสิ่งของจำพวกขวดหรือเครื่องกระเบื้องไว้บ้างหรือไม่? อย่างเช่นขวดสุรา?”
สาวใช้อาวุโสโบกมือ “ไม่มีทางเป็นไปได้เจ้าค่ะ ในห้องข้างไม่เคยวางสิ่งของเหล่านั้น อีกทั้งแต่ไรมาคุณหนูของข้าไม่ดื่มสุราเจ้าค่ะ”
เมื่อออกมาจากเรือนด้านใน นายอำเภอสำรวจสถานการณ์ภายนอกอย่างละเอียดถี่ถ้วน และได้ยินคำถามที่หลินชิงเวยถามอย่างชัดเจนเช่นกัน เขามองมาทางหลินชิงเวย “แม่นางคิดว่าเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะมีคนลอบวางเพลิง? แผ่นกระเบื้องเหล่านั้นเมื่อสักครู่นี้…”
หลินชิงเวย “ยามสายวันนี้ใต้เท้าเรียกตัวพวกข้าไปไต่ถามที่ศาลาว่าการ ยังไม่ได้ยินว่าคฤหาสน์หลังนี้เกิดไฟไหม้ สามารถเผาเรือนหลังนี้ให้มีสภาพเช่นนี้ภายในระยะเวลาอันสั้น หากมิใช่เป็นเพราะมีเชื้อเพลิงอย่างดีคอยช่วย ใต้เท้าจะเชื่อหรือไม่?”
นายอำเภอพูดหนักแน่น “ข้าไม่เชื่อจริงๆ นั่นแหละ”
“ข้าคิดว่าแผ่นกระเบื้องเหล่านั้นควรจะใส่สิ่งของจำพวกสุราเอาไว้ก่อนเกิดเรื่อง ขอเพียงเกิดเพลิงไหม้ย่อมควบคุมเพลิงได้ยาก” ต้นเพลิงของไฟไหม้ครั้งนี้เกิดขึ้นในเรือนของคุณหนูสกุลหลี่ หรือคิดจะทำให้คุณหนูสกุลหลี่ตายในกองเพลิง? หลินชิงเวยจึงพูดอีกว่า
