เจ้าหน้าที่ยังคิดจะพูดสิ่งใดอีก นายอำเภอได้ยินเสียงสนทนาจึงหันหน้ามาพบคนทั้งสามเข้าพอดี ยามนี้ขอทานกลุ่มหนึ่งกำลังพูดจาเสียดสีด้วยน้ำเสียงไม่ดังไม่เบานัก “เมืองคุนแห่งนี้ไม่เกิดเหตุไฟไหม้มานานแล้ว แต่เมื่อมีคนต่างถิ่นมาถึงที่นี่เพียงวันเดียวก็มีบ้านเรือนของผู้คนเกิดไฟไหม้แล้ว นี่คงไม่ใช่การกระทำของคนกระมัง?”
ทันทีสิ้นเสียง ปลายหอกก็ชี้มาที่หลินชิงเวยและพวกซึ่งเป็นคนต่างถิ่นทันที คนหมู่มากมักจะคล้อยตามคลื่นลมโดยง่ายดาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีคนเจตนากระพือไฟให้โหมแรงขึ้น อีกทั้งทันทีที่ทำให้ชาวบ้านในเมืองรู้สึกว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจากข้างนอก พวกเขาล้วนรังเกียจคนต่างถิ่น เช่นนั้นหลินชิงเวยทั้งสามคนย่อมไม่อาจรั้งอยู่ที่นี่ต่อไปได้อีก
เมื่อนายอำเภอได้ยินคำพูดของขอทาน เขาขึงตาใส่พวกเขาทันที นายอำเภอเอามือไพล่หลังพูดด้วยน้ำเสียงเข้มงวดว่า “พูดจาเหลวไหล! เมื่อคฤหาสน์หลังนี้เกิดไฟไหม้ ข้าได้เชิญตัวคนทั้งสามไปสอบถามที่ศาลาว่าการแล้ว พวกเขาไม่อยู่ในที่เกิดเหตุ! เจ้าจะบอกว่าพวกเขาแยกร่างได้หรือไร ทางหนึ่งคุกเข่าอยู่ในโถงศาล อีกทางหนึ่งมาก่อเหตุวางเพลิงที่นี่?!”
ขอทานคนที่พูดเมื่อสักครู่ไม่พูดจา ชาวบ้านที่
