ด เสด็จอาไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้”
“เรื่องที่รับปากอดีตฮ่องเต้ไว้มิอาจบิดพลิ้วได้” พูดแล้วเขาก็หยิบป้ายหยกประดับเอวสีม่วงชิ้นนั้นออกมา นั่นเป็นสิ่งของแทนตัวของอดีตฮ่องเต้ เป็นสิ่งของยืนยันว่าเขาได้รับปากอดีตฮ่องเต้ มาบัดนี้เรื่องราวคลี่คลายผ่านพ้นไปแล้ว เขาก็ควรจะนำสิ่งของส่งคืนกลับไป
หยกประดับเอวสีม่วงชิ้นนั้นถูกวางลงเบาๆ บนตราประทับที่อยู่ในผ้าไหมสีเหลืองสว่าง ช่างทิ่มแทงสายตาเหลือเกิน
เซียวจิ่น “ในเมื่อเสด็จอายืนกรานที่จะทำเช่นนี้ เจิ้นย่อมไม่ฝืนใจเช่นกัน” เขาค่อยๆ เดินมาหยุดเบื้องหน้าเซียวเยี่ยน จับจ้องเซียวเยี่ยนขณะที่ยื่นมือออกมารับตราประทับและหยกประดับเอวจึงพูดอีกว่า “นับแต่วันนี้เสด็จอาไม่ใช่เซ่อเจิ้งอ๋องอีกต่อไป การประชุมพรุ่งนี้เช้า เจิ้นจะประกาศเรื่องนี้กับเหล่าขุนนาง แต่เสด็จอายังคงเป็นเสด็จอาของเจิ้นดังเดิม เป็นชินอ๋องของแคว้นต้าเซี่ย มีฐานะสูงศักดิ์หาใดเปรียบ เจิ้นยังต้องการให้เสด็จอาช่วยเจิ้นบริหารแผ่นดินให้รุ่งเรืองต่อไป”
