่นนั้น ต่อไปถ้ามีโอกาสข้าจะชดเชยเงินส่วนต่างให้เจ้า!”
หลินชิงเวยไม่รีบร้อนไปจากเมืองคุนและไม่ได้รับปากหลีเช่อว่าจะทำอันใด หลีเช่อมองออกเช่นกันว่าเรื่องขอทานในเมืองคุน แม้นางจะดูเหมือนไม่ค่อยใส่ใจแต่ก็ไม่ถึงกับไม่ใส่ใจเลย
ทั้งสามคน เจ้าประโยคหนึ่ง ข้าประโยคหนึ่งเดินเที่ยวอยู่ในตลาด โดยส่วนใหญ่ล้วนเป็นซินหรูที่ถกเถียงกับหลีเช่อ สาวน้อยเริ่มจับทางหลีเช่อได้แล้วเมื่อถกเถียงกันขึ้นมาก็พูดได้เป็นคุ้งเป็นแคว เห็นได้ชัดว่าฝีปากพัฒนาขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว
เมืองคุนแห่งนี้ไม่ใหญ่นัก ไหนเลยจะรู้ว่าคนทั้งสามเดินไปๆ กลับเดินไปถึงตรอกสกุลหลี่ พวกเขาจึงได้เห็นเหตุการณ์ไฟไหม้ทางด้านนี้ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไรแล้ว
พื้นที่โดยรอบมีชาวบ้านที่ถูกเจ้าหน้าที่กันเอาไว้อยู่รอบนอก ละแวกใกล้เคียงมีขอทานจำนวนไม่น้อย เมื่อเห็นคนทั้งสามมาจึงชักสีหน้าใส่ทันที
ดูท่าแล้วไฟไหม้คฤหาสน์สกุลหลี่มิได้ร้ายแรงนัก เพลิงลุกไหม้สวนด้านหลังและเรือนพักบ่าวรับใช้ ยามนี้คนทั้งสามยืนอยู่ด้านนอกคฤหาสน์ ยังเห็นกลุ่มควันหนาแน่นที่ลอยฟุ้งออกมาบนฟ้า
ต้นเพลิงได้ถูกควบคุมเอาไว้แล้ว ใต้เท้านายอำเภอยังไม่ทันได้ก้าวเข้าไปในคฤหาสน์ เขากำลังสอบถามข้
