ี่” นายอำเภอนั่งลงบนขั้นบันไดในโถงศาลอย่างไม่ถือตัวแล้วกวักมือเรียกพวกเขา “มาๆๆ พวกเจ้ามานั่งที่นี่ พวกเรานั่งคุยกันก่อน”
สามารถนั่งร่วมกับใต้เท้านายอำเภอได้ นั่นถือเป็นมารยาทอย่างหนึ่งเช่นกัน คนทั้งสามจึงนั่งลงบนขั้นบันได นายอำเภอถอนหายใจเฮือกใหญ่ “เวลานี้ในเมืองของข้า อาชีพที่เป็นประเด็นร้อนที่สุดก็คือขอทาน”
หลีเช่อพยักหน้าเห็นด้วย “ขอทานเป็นความนิยมชนิดหนึ่ง เรื่องนี้ข้าพบตั้งแต่เดินเข้ามาในเมือง”
นายอำเภอ “หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป ทุกคนล้วนอยากเป็นขอทาน ทุกคนล้วนอยากได้อยากมีโดยไม่ต้องออกแรงทำงาน เช่นนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ ไหนเลยจะมีคนมีเงินมากมายให้แจกจ่ายทำทานเช่นนั้น! อีกอย่างหากเมืองคุนของข้ากลายเป็นเมืองขอทาน ในละแวกใกล้เคียงนี้ ข้าไหนเลยจะมีหน้าเป็นเจ้าหน้าที่ขุนนางผู้ปกครองบ้านเมืองอีกเล่า”
หลินชิงเวย “ในเมื่อใต้เท้ารู้เรื่องเหล่านี้ เหตุใดยังปล่อยให้เรื่องนี้ลุกลามมาถึงวันนี้?”
หลีเช่อพยักหน้า “ถูกต้อง นี่ก็เป็นสิ่งที่ข้ากำลังจะถาม”
นายอำเภอมีท่าทีอึกอักแล้วถอนใจอีกเฮือกหนึ่ง “ในสังคมของขุนนาง พวกเจ้าก็รู้มิใช่หรือ ย่อมต้องมีนอกมีในเล็กน้อย สกุลไป๋เป็นครอบครัวขุนนางอันดับหนึ่งของเมืองคุน