วาสนาโชคชะตามิใช่สิ่งที่จะแย่งชิงมาได้ ทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับสวรรค์
ระหว่างเร่งเดินทาง เวลาพลบค่ำมีโรงเตี๊ยมริมทางหรือบ้านของชาวนาก็สามารถขอพักค้างแรมได้ สองวันให้หลังหลินชิงเวยและซินหรูมาถึงหัวเมืองถัดไปในที่สุด
พวกนางมาถึงหัวเมืองแห่งนี้ในเวลาช่วงบ่าย
แสงแดดสีทองสาดส่องเมืองแห่งนี้จนแทบจะส่องเป็นประกาย ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าเข้ม ซินหรูนั่งรถม้าจนแทบจะอยากอาเจียน ในที่สุดนางก็ลงจากรถม้าพร้อมกับหลินชิงเวยเมื่อถึงประตูเมือง เมื อเงยหน้าขึ้นเห็นบนประตูกำแพงเมืองมีอักษรแกะสลักไว้สองตัว “เมืองคุน”
หน้าประตูเมืองมีทหารยืนเฝ้าอยู่ เวลานี้ประตูเมืองเปิดกว้าง เป็นเวลาที่บรรดาชาวบ้านสามารถเข้าออกได้อย่างอิสระ ดังนั้นรถม้าที่หลินชิงเวยว่าจ้างมาจึงอยู่ระหว่างหัวเมืองรอบนอกและ เมืองหลวง พวกนางไม่อาจเดินทางด้วยรถม้าต่อไปได้ ด้วยเหตุนี้เมื่อรถม้าส่งคนทั้งสองมาถึงประตูเมือง หลินชิงเวยชำระเงินค่ารถม้า เห็นว่าท้องฟ้ายังเป็นเวลากลางวันอยู่ คนขับรถม้าเดิ นทางกลับเมืองหลวง หลินชิงเวยและซินหรูสะพายห่อผ้าและสัมภาระของตนเดินเข้าประตูเมืองไป
ฝีเท้าของซินหรูเร็วจนเกือบจะเรียกได้ว่าแทบจะกระโดดได้อยู่แล้ว นางยังไม่เคยเดินทางออกมา
