กอยู่ในภวังค์ทันที คล้ายกับตัวเขากลับไปสู่เหตุการณ์ไฟไหม้ในคืนนั้น เพราะคำพูดประโยคนี้ของสุ่ยฉ่ายชิง ทำให้เขาตัดสินใจเลือก เขา าเลือกที่จะปกป้องสุ่ยฉ่ายชิงเป็นครั้งสุดท้าย แต่คาดไม่ถึงว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ
ยามนั้นหลินชิงเวยพูดว่า เซียวอี้ ท่านสังหารข้าเถิด ความรู้สึกนั้นเปรียบเสมือนคมกระบี่เล่มหนึ่งแทงเข้ามาในหัวใจของเขา เขาประเมินความกล้าหาญของหลินชิงเวยไว้สูงเกินไป ประเมิ นนางสูงถึงขั้นคิดว่านางไม่ต้องการการปกป้องคุ้มครองจากเขา มาถึงตอนนี้ นางไม่ให้โอกาสเขาปกป้องคุ้มครองนางอีกต่อไป
หากสามารถเลือกใหม่ได้อีกครั้ง…
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เส้นเลือดฝอยในดวงตาของเซียวเยี่ยนแดงก่ำ ราวกับถูกธาตุไฟเข้าแทรกก็ไม่ปาน เขาหลุบดวงตาเรียงหงส์คู่นั้นลงมองสุ่ยฉ่ายชิงด้วยความสงบนิ่ง จับมือของนางที่เ เขย่าชายแขนเสื้อของเขา มองไปตามมือของนางทีละนิดๆ กระทั่งสายตาตกอยู่บนใบหน้าของนาง
ในอดีต เขาเคยแน่ใจว่าเขาจะร่วมชีวิตกับสตรีที่อยู่เบื้องหน้านางนี้ไปจนชั่วชีวิต เขามีคำสัญญาอยู่ก่อน ส่วนหลินชิงเวยเป็นผู้ที่มาทีหลัง ทั้งๆ ที่หลินชิงเวยมีทั้งความรักและค คุณธรรม ทว่าเขากลับไม่อาจเป็นคนตระบัดสัตย์ ไม่อาจทำให้อาจ