ดูเหมือนนางหาพบแล้วจึงเดินกลับมา “ในภูเขาลูกนี้พบเห็นสมุนไพรได้ทุกที่ คิดจะหาใบสะระแหน่มาใช้มิใช่เรื่องยากอันใด” พูดแล้วนางก็ส่งสมุนไพรเข้าปากเคี้ยวให้ละเอียดจากนั้นแปะลงบนข้อมือของหลีเช่อ “จะรู้สึกเย็นๆ นอนหลับตื่นขึ้นมาก็ไม่มีอะไรแล้ว”
เมื่อหลีเช่อออกมาจากห้องของหลินชิงเวยเขาถามขึ้นอีกว่า “กลางดึกกลางดื่นมีคนลอบเข้ามา ที่จริงเจ้าคงตระหนกตกใจไม่น้อยกระมัง?”
หลินชิงเวยพยักหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “แน่นอน ข้าเป็นสตรี เมื่ออยู่ในโลกที่ให้บุรุษเป็นใหญ่ ข้าย่อมต้องอ่อนแออย่างยิ่ง”
ทุกๆ การกระทำและการพูดจาของหลินชิงเวยสำหรับหลีเช่อแล้ว เขาไม่ประหลาดใจอันใดอีก เขาเงียบขรึมแล้วกล่าวขึ้นว่า “ข้าสำหรับเจ้าแล้ว นับว่าเป็นกรณีพิเศษหรือไม่?”
รอยยิ้มในดวงตาของหลินชิงเวยสว่างไสวขึ้นอีก รอยยิ้มนั้นงดงามประดุจดอกท้อ ไร้สิ่งใดเทียบเทียม นางเอ่ยขึ้นว่า “แน่นอน พวกเราเป็นเพื่อนกัน”
หลีเช่อกลับไปนอนพักผ่อน เมื่อเขาตื่นขึ้นในวันถัดมาก็ทำเหมือนไม่เคยมีเรื่องอันใดเกิดขึ้น
โรงเตี๊ยมบ่อน้ำพุร้อนแห่งนี้ทำให้เขารู้สึกแปลกใหม่ยิ่ง ไม่เพียงแต่มีสิ่งแวดล้อมงดงาม อากาศสดชื่น ยังมีอาหารแปลกๆ รสชาติอร่อยและน้ำพุร้อน นับว่า
