ัลในชุดกระโปรงสีอ่อนถือกาสุรารออยู่ เมื่อเห็น ท่านใดลุกขึ้นยืนจะมีนางกำนัลที่อยู่ใกล้บริเวณนั้นเข้าไปรินสุราให้ทันที
เพียงแต่บังเอิญเหลือเกิน ด้วยนางกำนัลที่เดินอ้อมด้านหลังโต๊ะเข้าไปรินสุราให้กับหลินชิงเวย แขกในงานเลี้ยงมากมายเช่นนี้ ทันทีที่สุ่ยฉ่ายชิงยืนขึ้นก็ดึงดูดสายตาของทุกคน ผู้ใด ดเลยจะไปสังเกตนางกำนัลผู้ทำหน้าที่รินสุราเล่า ดังนั้นเมื่อนางกำนัลผู้นั้นเดินผ่านร่างของหลีเช่อ เขาจึงยื่นมือมาหยิบสุราบนถาดไปพร้อมกับยิ้มกะพริบตาปริบๆ “ลำบากพี่สาวแล้ว ข้ าเอง”
แม้หลีเช่อจะเปลี่ยนหน้าตา ทว่าดวงตาคู่นั้นยังคงเป็นดวงตาของเขา เป็นดวงตาเปี่ยมเสน่ห์ ชวนให้ลุ่มหลง เมื่อเขาทิ้งสายตาให้นางกำนัลผู้นั้น นางกำนัลถึงกับตกตะลึง ต่อมาราวกับว วิญญาณหลุดออกจากร่าง ปล่อยให้หลีเช่อหยิบถาดไปทั้งถาดแล้วทำหน้าที่รินสุราให้สุ่ยฉ่ายชิงแทนนาง
รอกระทั่งนางกำนัลได้สติกลับมาก็ไม่ทันการแล้ว
หลินชิงเวยเอนกายไปข้างหลังเล็กน้อยแล้วทอดสายตามองไป เห็นหลีเช่อค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ คนที่ไม่รู้อาจเข้าใจว่านางกำลังมองสุ่ยฉ่ายชิง คนที่รู้กลับคิดว่านางกำลังมองเซียวเย ยี่ยน
ไม่มีใครคาดคิดว่าร่างอรชรอ้อนแอ้นที่เดินก้าวเล็กๆ นั้
