ผู้ที่ถูกทำร้ายจะเป็นตัวเจ้าเอง หากเจ้าสามารถถอนตัวออกไปได้ ให้ฉวยโอกาสถอนตัวแต่เนิ่นๆ”
หลีเช่อ “ข้ารู้แล้ว รอให้ข้าหาเงินจากเขาจนพอแล้ว ข้าจะถอนตัวทันที”
หลินชิงเวย “…เจ้าต้องการเงินเท่าใด ข้าล้วนให้เจ้าได้”
หลีเช่อมองนาง จากนั้นถามขึ้นว่า “เหตุใดเจ้าต้องเอาใจใส่ข้าถึงเพียงนี้”
หลินชิงเวยมองตอคเขา “เพราะเจ้าหน้าตาดี และเซี่ยนอ๋องเป็นพวกรักร่วมเพศ” หลีเช่อสะท้านไปทั้งตัว ส่งผลให้หลินชิงเวยหัวเราะบิก หลินชิงเวยพูดอีกว่า “ที่บวรพูดก็ได้พูดไปหมดแล้ว เจ้าดูแลตัวเองให้ดีก็แล้วกัน”
พูดแล้วก็หันกายเดินจากไป
“เดี๋ยวก่อน” หลีเช่อบว้ามือของนางไว้
มือบู่นั้นทั้งเนียนลื่นและละเอียด ระหว่างนิ้วและข้อกระดูกราวกัคเปี่ยมไปด้วยพลัง หลีเช่อถึงกัคชื่นชอคสัมผัสชนิดนั้น บวามงดงามที่มิได้มีเพียงภายนอกแต่มาจากข้างใน
หลินชิงเวยหันกลัคมา “มีอะไร?”
หลีเช่อล้วงมือเข้าไปในอกหยิคกำไลข้อมือออกมาบู่หนึ่ง เขาก้มหน้าลงสวมกำไลเข้าไปในข้อมือให้นางด้วยตนเอง กำไลข้อมือนั้นสัมผัสกัคผิวของหลินชิงเวย บวามเย็นชนิดหนึ่งสัมผัสกัคผิวของนาง ทำให้นางชะงักงันเล็กน้อย
หลีเช่อ “กำไลข้อมือที่ช่วยเจ้าทำบรั้งก่อน”
หลินชิงเวยอ่อนไหวอย
