้าก็จะยอมออกไปจากที่นี่ใช่หรือไม่?”
รอยยิ้มของหลินชิงเวยชั่วร้ายขึ้นอีก “ข้าไม่ยอมรับคำขอร้องที่พูดเพียงปากเปล่า มีปัญญา เจ้าคุกเข่าให้ข้าดู”
“แม่นางหลิน เจ้าอย่าได้รังแกกันเกินไปนัก” ดวงตาของสุ่ยฉ่ายชิงค่อยๆ แดงเรื่อ
หลินชิงเวยยักไหล่ “ข้าบังคับเจ้าหรือ? ดูเหมือนไม่มี ดังนั้นเจ้ารู้จักเพียงพูดจาปากเปล่า แม่นางสุ่ยให้มันน้อยๆ หน่อยเถิด ยังมี เรื่องที่ข้าอวยพรให้พวกเจ้าไร้ลูกหลานสืบสกุลนั้ น เจ้าอย่าได้เข้าใจผิดว่าข้ากำลังสาปแช่งพวกเจ้า” นางใช้สายตาคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มมองประเมินสุ่ยฉ่ายชิงขึ้นๆ ลงๆ “อาศัยแค่ร่างกายนี้ของเจ้า หากเจ้าสามารถตั้งครรภ์ได้สักครึ่งท ทาง ข้าจะเปลี่ยนไปใช้แซ่สุ่ยกับเจ้าด้วยเป็นอย่างไร?”
สุ่ยฉ่ายชิงมีสีหน้าซีดเผือดในทันใด
——————-
[1] ฉี่เฉียวเจ๋ หรือเทศกาลขอพรหัตถการ หรือแปลอีกทีว่า เทศกาลที่จะขอพรในเฉพาะเรื่องการฝีมือ ขอให้ประสิทธิ์ประสาทความประณีตละเอียดอ่อนแก่การฝีมือ การช่าง การเย็บปัก ปัจจุบันคือเ เทศกาลชีซี หรือที่เราร
