งหนึ่งดื่มสุรา ทางหนึ่งมองหลินชิงเวยกินดื่ม เขาหรี่ตาลงพูดว่า “นอกจากเรื่องราวเหล่านั้นในวังแล้ว บนโลกนี้ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่น่าสนใจ ข้าบอกตั้งนานแล้ว วว่าข้ารอเจ้ามาเสมอ ต่อไปมีอะไรน่าสนุก น่าสนใจ ข้าล้วนพาเจ้าไปด้วย”
หลินชิงเวยขมวดคิ้วมองจอกสุราในมือ “ข้าชอบดื่มสุรากับถ้วยใหญ่ๆ”
เซียวอี้กวักมือเรียกเสี่ยวเอ้อร์ “เปลี่ยนถ้วยสุรามาสองใบ”
ดื่มสุราหลายถ้วยติดกัน หลินชิงเวยเรอออกมาเสียงดัง บนใบหน้าปรากฏให้เห็นความเมามาย แต่แววตากลับแจ่มแจ้งเสียจนยากคาดเดาว่านางเมามายจริงๆ หรือไม่ นางมองเซียวอี้ด้วยดวงตากระ ะจ่างใส “ครั้งก่อนดื่มสุรากับท่าน ข้าดื่มจนเมามายแล้วนอนหลับสนิทดี ไม่ฝันเลยแม้แต่น้อย”
เซียวอี้หัวใจกระตุกวูบ “ดังนั้น ที่เจ้ามอมเมาตัวเองด้วยการดื่มสุราอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่นี้ก็เพื่อจะให้ตนเองนอนหลับสนิทหรือ?”
หลินชิงเวยยกยิ้มมุมปากพร้อมกับส่ายหน้าพูดว่า “เสแสร้งแกล้งทำเป็นสติเลอะเลือนก็ไม่เลว”
เซียวอี้ “เช่นนั้นต้องดูว่าคุ้มค่าหรือไม่ที่เจ้าจะทำเช่นนี้”
หลินชิงเวยมองเขา
