น้ำหมึก หมัวมัวพบว่าหน้าผากใต้ผมหน้าม้านั้นมีเหงื่อเม็ดละเอียดผุดขึ้นชั้นหนึ่ง ชัดเจนยิ่งนักว่านางกำลังทำการรักษาอย่างตั้งอกตั้งใจจะ ะให้มีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นไม่ได้ และด้วยคำพูดประโยคนี้ของหมัวมัวทำให้สมาธิของนางว่อกแว่ก นางพูดเสียงต่ำ “หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับไทเฮา คนแรกที่สมควรตายก็คือเจ้า! ไสหัวออกไป! !”
หมัวมัวกัดฟันอย่างไม่พอใจ ไทเฮาโบกไม้โบกมืออย่างอ่อนแรง หมัวมัวจึงยอมถอยออกไป
เมื่อเข็มเงินหลายเล่มถูกฝังลงบริเวณท้องน้อยของไทเฮา หลินชิงเวยไม่ได้พักหายใจแม้แต่น้อย ปลายนิ้วทั้งสิบจับเข็มเงินและเอ่ยขึ้นว่า “ในยามปกติไม่ชอบออกกำลังกาย เลือดลมในร่ างกายติดขัดไม่ไหลลื่น อีกประเดี๋ยวข้าจะทะลวงจุดชีพจรทั่วร่างเพื่อให้โลหิตไหลเวียน ท่านจะรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก”
ทันทีที่สิ้นเสียงปลายนิ้วของหลินชิงเวยตวัดไปมา เข็มเงินถูกฝังลงบนร่างของไทเฮา ด้วยหลินชิงเวยฝังเข็มลงบนจุดชีพจรอย่างแม่นยำ เพียงชั่วพริบตาก็ดึงเข็มเงินออกจากร่างของไท
