นางก้าวเข้าไปในเรือนเพื่อหลีกเลี่ยงแสงแดดอันเจิดจ้าภายนอก ใบหน้างามพิลาสนั้นเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม ผิวขาวชุ่มชื้นราวหยกเนื้อดี ริมฝีปากแดงระเรื่อ แต่ละย่างก้าวที่เยื้องกรายนั้ นเต็มไปด้วยความแช่มช้อย
ต่อมาสุ่ยฉ่ายชิงจับจ้อง ใช้สายตาเพ่งมอง กระทั่งเซียวเยี่ยนเองเมื่อเห็นใบหน้าของไทเฮาชัดเจนก็ได้แต่ลอบตะลึงเล็กๆ
นี่เป็นใบหน้างดงามก่อนหน้าที่ไทเฮาจะมีสภาพเป็นหญิงชรา ผมหงอกขาวทั้งศีรษะ
ไทเฮาเบื้องหน้าผู้นี้กลับกลายเป็นหญิงสาวในวัยอ่อนเยาว์ รอยเหี่ยวย่นบนผิวพรรณของนางเลือนหายไป ริ้วรอยกระฝ้าจางลง ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน รอยยิ้มเต็มไปด้วยความมั่นใจปรากฏอยู่บ บนริมฝีปากของนาง คล้ายว่านางในยามนี้มีรูปโฉมงดงามกว่าในอดีต ช่างจับตาจับใจผู้คนยิ่งนัก
สุ่ยฉ่ายชิงเคยมีรูปโฉมงดงามปานล่มเมืองในอดีต มาบัดนี้เมื่อต้องเปรียบเทียบกับไทเฮาผู้อยู่เบื้องหน้า ถึงกลับหม่นแสงลงด้วยความอับอายในรูปโฉมของตนเอง สายตาของไทเฮาราวกับกำลั งโอ้อวดความงดงามของนางต่อตนเอง สุ่ยฉ
