กลับ บมามองนาง นางเอ่ยขึ้นว่า “เยี่ยน ท่านรอให้ข้าหลับแล้วค่อยออกไปได้หรือไม่ เช่นนี้แล้วเมื่อข้าหลับไป ก็ยังรู้สึกว่าท่านอยู่กับข้าตลอดเวลา”
แววตาเย็นชาของเซียวเยี่ยนพลันอ่อนแสงลง เขานั่งลงอีกครั้งและรอกระทั่งสุ่ยฉ่ายชิงเข้าสู่ห้วงนิทรา
ยาของหมอหลวงและยาของหลินชิงเวยแตกต่างกันยิ่งยวด อย่างน้อยหลายวันนี้สุ่ยฉ่ายชิงกินยาของหมอหลวง อาการมิได้บรรเทาลง ผดบนใบหน้ากลับหายช้าอย่างยิ่ง หมอหลวงบอกว่านี่คือก การรักษาตามขั้นตอน เซียวเยี่ยนและสุ่ยฉ่ายชิงล้วนกระจ่างแจ้ง หากหลินชิงเวยทำการรักษาย่อมให้ยารักษาได้ทันที
ไม่รู้ว่าเซียวเยี่ยนไปถึงตำหนักฉางเยี่ยนด้วยความรู้สึกยุ่งยากซับซ้อนปานใด เหล่าขันทีที่ทำหน้าที่ยืนเฝ้าประตูตำหนักเห็นเซ่อเจิ้งอ๋องมาเยือนจึงมิกล้าขัดขวาง เพียงแต่การมาหาหลิน ชิงเวยในวันนี้ แน่นอนแล้วว่าเขาจะได้พบเพียงความว่างเปล่า
เซียวเยี่ยนรออยู่ในห้องโถงด้านหน้าเป็นเวลานานก็ไม่เห็นหลินชิงเวยออกมา ต่อมายังคงเป็นซินหรูที่
