ก่เอ่ยขึ้น “ครั้งนี้สหายได้กำชับเอาไว้แล้วว่าหากคุณชายมาเยือนไม่จำเป็นต้องเข้าทางประตูเรือนด้านหลังอีก ให้เข้าทางประตูหลักได้เลยขอรับ” พูดแล้วเขาก็หัวเราะขึ้นมาอีก “สหายท่านนั้นของข้าคิดถึงคุณชายยิ่งนัก หลายวันนี้ให้คนมาถามไถ่หลายครั้งหลายคราขอรับ”
เข้าทางประตูหลักย่อมใกล้กว่าประตูเรือนด้านหลังมาก มีถนนคั่นเพียงสายเดียว ใช้เวลาเดินเพียงครึ่งชั่วยาม
หลินชิงเวยพูดเรียบๆ “ที่จริงควรมาเร็วกว่านี้ แต่ข้าบังเอิญมีธุระจึงทำให้เสียเวลา”
ในตรอกแห่งนี้ล้วนเป็นครอบครัวใหญ่อาศัยกันอย่างสงบ เป็นเขตอาศัยของผู้มีอันจะกินในเมืองหลวง ไม่ว่าจะมีอำนาจหรือไม่ ขอเพียงมีเงินก็สามารถซื้อคฤหาสน์ในตรอกนี้ได้
คนในจวนเห็นเถ้าแก่เดินนำหลินชิงเวยเข้ามาจึงรีบเข้าไปรายงาน เถ้าแก่จึงหยุดรออยู่หน้าประตูปล่อยให้หลินชิงเวยเดินเข้าไปด้วยตนเอง
มาถึงเรือนที่คุ้นเคยอีกครั้ง ยังไม่รอให้หลินชิงเวยมองหาเงาร่างของคน พลันเห็นเงาร่างสีแดงพาดผ่านเบื้องหน้าตน งดงามประดุจบุปผาในฤดูวสันต์ นางหัวเราะตาหยีมองหลีเช่อเดินเข้
