ขึ้นมาเป็นสา าย เซียวอี้เลิกคิ้ว “จุดยืนไม่เหมือนกัน เจ้าไม่อาจกล่าวโทษว่าข้าชั่วร้าย หากจะกล่าวแล้วควรเป็นข้าที่กล่าวโทษเจ้า เพียงแต่หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น ข้าอาจจะให้นางตายไปร้อยแปดสิบคร รั้งแล้ว ใครใช้ให้เจ้าคือเวยเวยเล่า นอกจากให้ข้าเกลียดชังเจ้าจนไม่อาจทานทน ข้าจึงจะตัดสินใจลงมือกับเจ้า”
หลินชิงเวยอดนึกถึงการเดินทางไปหนานเจียงขึ้นมาไม่ได้ จุดยืนของนางและเซียวอี้ต่างกันตั้งแต่เริ่มต้น ทั้งๆ ที่เซียวอี้มีโอกาสมากมายที่จะลงมือสังหารนาง แต่เขากลับไม่ได้สังหาร รนาง และนางมีโอกาสมากมายที่จะตอบโต้เซียวอี้ ทว่านางกลับลงมืออย่างไม่ไว้ไมตรีแม้แต่น้อยเช่นกัน
หลินชิงเวยไม่คิดว่าเซียวอี้เป็นคนมีเมตตา แต่เมื่อเปรียบเทียบกับเซียวอี้แล้ว นางกลับเหมือนคนชั่วช้ามากกว่ากระมัง
หรือบางทีหากเซียวอี้บีบคั้นนางจนไม่มีทางไปแล้ว นางคงจะรู้สึกสบายใจมากกว่านี้เล็กน้อย
หลินชิงเวยถามอย่างสงบ “เหตุใด”
“เจ้ายังไม่รู้อีกหรือ?” เซียวอี้เอนกายพิงไปกับพน
