่เจอกันตั้งนาน สบายดีหรือไม่ ขึ้นมาสิ ข้าเลี้ยงน้ำชาเจ้า”
หลินชิงเวยยังไม่ลืมบุญคุณความแค้นระหว่างนางและเซียวอี้เมื่อครั้งร่วมเดินทางมุ่งลงหนานเจียง ตัวนางเองไม่ได้รู้สึกเคียดแค้นชิงชังเขามากนัก ในทางกลับกันเมื่อนางตกอยู่ในกำมือ อเขา นางไม่ได้เสียเปรียบมากมาย แต่สำหรับเซียวอี้แล้วแตกต่างออกไป นางทำลายแผนการใหญ่ของเซียวอี้ หลังจากกลับเมืองมาแล้วไม่เคยได้ยินว่าเซียวอี้มีบทบาทอันใดในท้องพระโรง คาด ว่าเขาน่าจะถูกลิดรอนอำนาจให้เป็นท่านอ๋องแต่ในนามอย่างแท้จริง หาไม่แล้วเซียวอี้ไหนเลยจะมีเวลาว่างมาดื่มน้ำชาที่นี่เล่า
เขาน่าจะเคียดแค้นชิงชังหลินชิงเวยจนแทบจะขบเขี้ยวเคี้ยวฟันก็ว่าได้ ไม่รู้ว่ายามนี้มีแผนการร้ายอันใดในใจ
บุคคลอันตรายเช่นนี้ พบปะสังสรรค์ให้น้อยจะดีที่สุด
หลินชิงเวยไม่ขาดแคลนเงินค่าน้ำชาเพียงไม่กี่ถ้วยนี้ จึงไม่คิดจะสนใจเขา นางตัดสินใจหมุนกายไปหาน้ำชาดื่มในหอน้ำชาอื่น
เซียวอี้เห็นนางจะเดินจากไปจึงยกมือขึ้นป้องขมับหรี่ตามองทิศทางที่ทางเดินไป พร้อมกับกล่าวว่า “วันนี้อากาศร้อนเหลือ
