ดก็แล้วกัน เป็นอย่างไร เจ้าจะทำการค้ากับข้าหรือไม่?”
อย่างนี้เจ้าก็สามารถเปลี่ยนหน้ากากได้ทั้งสัปดาห์โดยไม่ซ้ำหน้ากัน
หลีเช่อมองหลินชิงเวยด้วยสายตาคลางแคลงใจ “หน้ากากของเจ้าดีเช่นนั้นจริงๆ หรือ?”
หลินชิงเวยเลิกคิ้ว “ข้าบอกแล้วว่าหน้ากากของข้าระบายอากาศได้ดี เบา บาง นำพืชมาแช่ในน้ำยา ยังทำให้ผิวของเจ้าชุ่มชื้นอีกด้วย เจ้าไม่เชื่อ ข้า?”
หลีเช่อยังคงระแวงยิ่งยวด “ไฉนเจ้าจึงเปลี่ยนมาพูดจาง่ายดายเช่นนี้เล่า นี่คงไม่มีลูกไม้อะไรกระมัง?”
หลินชิงเวยพูดกลั้วหัวเราะ “อาจเป็นเพราะข้าคือผู้มีวาสนาคนนั้น? หากเจ้าไม่เชื่อข้า ข้าจะฝากกล่องใบนี้ไว้ที่เจ้า รอจนกว่าเจ้าจะได้ทดลอ องสวมหน้ากากแล้วค่อยมอบกล่องให้ข้าก็ได้”
หลีเช่อมองนางทางหางตา “เห็นแก่ที่เจ้ามีความจริงใจเช่นนี้ กล่องใบนั้นมิใช่ว่าจะขายให้เจ้าไม่ได้ หนึ่งหมื่นตำลึง ข้าจะสอนวิธีการเปิดมัน ให้กับเจ้าด้วย นอกจากรูกุญแจแล้ว ยังมีรหัสลับ หลังจากเจ้าเปลี่ยนรหัสลับแล้ว บนโลกนี้ก็มีเพียงเจ้าที่เปิดมันได้”
หลินชิงเวย “ตรงกับค
