นรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรง ความรู้สึกนั้นราวกับกระชากผิวหนังบนใบหน้าของเขาออกไปชั้นหนึ่งอย่างไรอ อย่างนั้น เขาเจ็บเสียจนต้องสูดปากขบฟันยกมือขึ้นกุมหน้า ร้องด่าออกไปทันที “ให้ตายเถอะ นี่ต้องทำให้เปียกน้ำเสียก่อนจึงจะดึงออกมาได้! ! เจ้าสตรีน่าชังคนนี้ ข้าเจ็บแทบตาย!”
หลินชิงเวยมองหน้ากากหนังมนุษย์ในมือ ได้ยินเขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด่าทอแล้วมุมปากกระตุกขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่ บุคลิกเช่นนี้เปลี่ยนแปลงเร็ว เกินไปแล้วนะ…
เมื่อนางช้อนตาขึ้นมองอีกครั้ง ครานี้เป็นนางบ้างที่ต้องตะลึงพรึงเพริด
รูปโฉมของบุรุษตรงหน้าเปลี่ยนไปอีกครั้งหนึ่ง เขาไม่ได้มีใบหน้าเป็นโฉมหน้าของสตรีอีกแล้ว ทว่าคล้ายกับยิ่งดึงดูดสายตายิ่งกว่าสตรีโฉมงามนางใ ใด ใบหน้านี้ยากแก่การบรรยายยิ่ง คิ้วประดุจหมึก ดวงตาราวกับดวงดารา สันจมูก ริมฝีปาก องคาพยพทั้งห้าบนใบหน้าล้วนเป็นองค์ประกอบอันไร้ที่ต ติ หางตาข้างนั้นถ
