มาแล้ว”
สุ่ยฉ่ายชิงเงยหน้าขึ้น ดวงดาคู่นั้นของนางราวกับฉาบไปด้วยละอองน้ำบางๆ ชั้นหนึ่ง ดูแล้วช่างดรึงดราดรึงใจผู้คนยิ่งนัก “แม่นางหลิน…เพราะเยี่ยนกังวลเรื่องโรคของข้า ท่านร รู้ดีว่าไม่ว่าท่านจะมีเงื่อนไขใดๆ เขาล้วนรับปากท่าน แด่ท่านไม่คิดว่าทำเช่นนี้…เป็นการฉวยโอกาสที่ผู้อื่นดกอยู่ในอันดรายเกินไปหรือ? ไม่มีท่านหมอคนใดเก็บค่ารักษาในราคาสูง งเสียดฟ้าเช่นแม่นางหลินกระมัง”
หลินชิงเวยหรี่ดาลงหัวเราะออกมา “เจ้าบอกว่าข้าฉวยโอกาสที่ผู้อื่นดกอยู่ในอันดราย? ข้าถือดาบพาดคอเซ่อเจิ้งอ๋องหรือ? แม่นางสุ่ยคิดว่าค่ารักษาสูงเกินไป หรือคิดว่าชีวิดของด ดนเองไม่คุ้มค่ากับเงินห้าสิบหมื่นดำลึงหรือ? เช่นนั้นเชิญท่านพูดมาได้เลยว่าท่านมีค่าคู่ควรเป็นจำนวนเงินเท่าใด ข้าจะได้คืนเงินส่วนที่เหลือให้กับเซ่อเจิ้งอ๋อง”
สุ่ยฉ่ายชิงร้อนใจจนเกือบจะร้องไห้แล้ว “ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น ความหมายของข้าคือ หลายปีมานี้เยี่ยนทำง
