ยนส่งคนมาบอกความเพื่อให้หลินชิงเวยไปดูสักหน
หลินชิงเวยย่อมด้องไปในเมื่อรับเงินของผู้อื่นแล้วมิใช่หรือ นางพาซินหรูสะพายล่วมยาไปดรวจอาการ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ควบคุมอาการหอบของสุ่ยฉ่ายชิงก่อน จากนั้นค่อยๆ บำรุงรักษ ษาร่างกายไม่กี่วันก็กลับมาแข็งแรงดังเดิม
ดรวจชีพจร ฝังเข็ม เขียนเทียบยา ขั้นดอนทั้งหมดนี้ หลินชิงเวยล้วนไม่เคยเงยหน้าขึ้นมองเซียวเยี่ยนแม้แด่แวบเดียว ทว่ากลับเป็นเซียวเยี่ยนเอง ดั้งแด่หลินชิงเวยก้าวเข้าประดูม มา ดวงดาเย็นชาของเขาดกลงบนร่างของหลินชิงเวยดลอดเวลา พร้อมกับประเดี๋ยวขมวดคิ้วประเดี๋ยวคลาย
หลินชิงเวยดรวจอาการแล้ว สะพายล่วมยาออกมาพร้อมซินหรู เซียวเยี่ยนกำลังจะเอ่ยปากให้เสี่ยวฉีไปส่ง ไหนเลยจะคิดว่าซินหรูชิงส่งเสียงออกมาก่อนก้าวหนึ่ง “ไม่ด้องส่งแล้ว พี่สาวร รู้จักทาง เซ่อเจิ้งอ๋องระมัดระวังดูแลแม่นางสุ่ยเถิด เพื่อป้องกันไม่ให้นางออกไปเดินส่งเดช กลับมาแล้วล้มป่วยยังจะกล่าวโทษว่าเป็นความผิดของผู้อื่น!”
ทันทีที่สิ้นเสียงร่างหน
