ย่างเลี่ยงได้ยาก มีคนส่วนหนึ่งมักเข้าเมืองมาอย่างไม่ถูกต้อง ด้วยเหตุนี้ผู้ที่เข้ามายังโรงรับจำนำย่อมมีคนไม่ดีปะปนอยู่ ด้วย
ประจวบเหมาะเมื่อหลินชิงเวยเข้าไปในโรงรับจำนำ หน้าประตูมีบุรุษหูตาล่อกแล่กหลายคน เห็นหลินชิงเวยมีหน้าตาท่าทางเป็นเด็กหนุ่มหน้าอ่อน ทันทีที่เห็นก็ตัดสินใจว่าเป็นคนรังแกง ง่ายๆ พวกเขาจึงส่งสายตาให้กับพี่น้องของตน
เมื่อหลินชิงเวยเปิดห่อสัมภาระให้กับหลงจู๊โรงรับจำนำดู ไม่เพียงแต่ทำให้หลงจู๊ของโรงรับจำนำถึงกับเบิกตากว้าง กระทั่งอันธพาลหลายคนหน้าประตูต่างก็เห็นด้วย
แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความละโมบ ต่างพากันส่งสัญญาณถึงความคิดของตน แต่ที่เห็นพ้องต้องกันก็คือพวกเขาพบกับเหยื่อโง่เขลาหนึ่งคนในที่สุด ครานี้ร่ำรวยแน่แล้ว
หลงจู๊โรงรับจำนำเห็นสิ่งของที่หลินชิงเวยนำมาล้วนไม่ธรรมดาสามัญ สิ่งของทั้งหมดเป็นสิ่งของสูงค่าอย่างยิ่งยวด เขารู้ทันทีว่าเศรษฐีเข้ามาเยือนร้านของตนแล้ว ดังนั้นจึงออกมาต้ อนรับด้วยตนเอง นำชาอย่างดีมาต้อนรับนางแล้วให้นางนั่งรอสักครู่เพื่อให้หลงจู๊ตีราคาสิ่งของ
หลงจู๊ผู้นั้นตรวจดูสิ่งของทีละอย่าง แว่นขยายในมือสอดส่องทุกส่วนไม่ให้เล็ดลอดสายตา ใช้เวลาราวๆ สองก้านธูปหลงจู๊จึงพิจ
