เพียงแต่หมอหลวงอาวุโสในวังหลวงเหล่านี้ ใช้ชีวิตอยู่อย่างสุขสบายมาโดยตลอด อีกทั้งในวังไม่มีผู้ใดเป็นโรคนี้มาก่อน ดังนั้นเมื่อพวกเขาทำการรักษาสุ่ยฉ่ายชิงจึงอาจจะมีบางเรื่อ องที่มองข้ามไปเป็นธรรมดา
หลินชิงเวยสั่งนางกำนัล “ไปดับเตากำยานเสีย เปิดหน้าต่างระบายอากาศ”
สตรีโดยส่วนใหญ่มักนิยมชมชอบเครื่องหอมเป็นที่สุด เมื่อจุดเครื่องหอมภายในห้องไม่เพียงให้กลิ่นหอม อีกทั้งเนิ่นนานไป กลิ่นหอมเหล่านี้จะติดตัวไปด้วย เพียงแต่บัดนี้สุ่ยฉ่ายชิงล้ม มป่วยก็ยังไม่ลืมจุดเครื่องหอมเพื่อให้เซียวเยี่ยนได้กลิ่นหอมแล้วสบายอกสบายใจ ยามนี้ได้ยินหลินชิงเวยพูดเช่นนี้ นางกำนัลได้แต่นำน้ำเย็นมาราดลงบนเตากำยานเพื่อดับกลิ่นเค ครื่องหอม แล้วจึงเปิดหน้าต่างเพื่อให้อากาศถ่ายเท
สายลมพัดเข้ามาในห้องทันใด อย่างน้อยก็ให้ความรู้สึกสดชื่นขึ้น
มีซินหรูเป็นผู้ช่วยหลินชิงเวยจึงใช้เวลาสั้นๆ เพียงชั่วหนึ่งก้านธูปก็สามารถทะลวงจุดเพื่อกระตุ้นชีพจรของสุ่ยฉ่ายชิง
หากต้องการรักษาโรคหอบของสุ่ยฉ่ายชิงให้หายขาด ต้องใช้เวลาระยะหนึ่งในการรักษาอย่างค่อยเป็นค่อยไป ไม่อาจรักษาให้หายในครั้งเดียว หลินชิงเวยแบ่งช่วงการรักษาเป็นสามขั้นตอน โ โอสถที่นางปรุงไว้ก่อนหน้านี