ไป นางยังคงยิ้มแย้มดังเดิมและถามว่า “เซ่อเจิ้งอ๋องเชิญพระราชโองการมา คิดว่าคงได้เตรียมค่ารักษามาด้วยแล้ว ตั๋ว วเงินเล่า?”
ห้าสิบหมื่นตำลึง ย่อมไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ หากเซียวเยี่ยนรั้งตำแหน่งเซ่อเจิ้งอ๋องและชินอ๋องในอดีตอย่างซื่อสัต ตย์ เงินจำนวนห้าสิบหมื่นตำลึงนี้ถือได้ว่าเป็นมรดกส่วนหนึ่งของเขาได้เลยทีเดียว
เพียงแต่ต่อให้เงินจำนวนมากกว่านี้สำหรับเซียวเยี่ยนแล้วยังคงเป็นเพียงก้อนเมฆที่ลอยละล่อง ขอเพียงรักษาชีวิตขอ องสตรีที่เขารักได้ เขาล้วนไม่เสียดาย
เซียวเยี่ยนยื่นมือออกมาให้หลินชิงเวย ในมือนั้นเป็นตั๋วเงินปึกหนาปึกหนึ่ง หลินชิงเวยไม่ได้ยื่นมือออกไปรับ ราวกับรังเกียจที่จะสัมผัสถูกเขา นางกล่าวเพียงว่า “ซินหรู นับดูว่าครบหรือไม่”
