กจากร้าน
“พวกนายจะไปไหนกันต่อ ฉันขับรถไปส่งเอง” สวีเฉ่ากงเสนอ
“ฉันไม่เป็นไร อยู่แถวๆ นี้เอง” เซียวฉางหลิงปฏิเสธอย่างนุ่มนวล
“ฉันก็เหมือนกัน ยังมีธุระนิดหน่อย ต้องรอพบคน” ลู่เซิ่งตอบ
“งั้นก็ได้ ทุกคนบันทึกเบอร์โทรศัพท์กันเถอะ ไว้ค่อยคุยกันใหม่” สวีเฉ่ากงกล่าวด้วยรอยยิ้มขณะรั้งเซี่ยเหมยไว ว้
“ไว้ค่อยคุยกัน” “ไปเถอะ”
เซียวฉางหลิงกับลู่เซิ่งตอบพร้อมกัน
เห็นได้ชัดว่าสวีเฉ่ากงเมาแล้ว หลังแลกเบอร์โทรศัพท์กันเสร็จ เขาก็ฮัมเพลงเดินโซเซไปยังลานจอดรถโดยมีแฟนสาวช่วย ยประคอง
เซียวฉางหลิงเดินไปยังที่อยู่ของตัวเองหลังแยกกับลู่เซิ่ง เธออยู่แถวนี้จริงๆ ร้านหม้อไฟแห่งนี้เป็นที่ที่เ เธอมาอุดหนุนบ่อยๆ
การได้เจอสวีเฉ่ากงในวันนี้เป็นเรื่องประหลาดใจสำหรับเธอ การได้เส้นสายเพิ่มมาก็ถือว่ามีความเป็นไปได้ ในอนาคตอ อาจจะมีเส้นทางเพิ่มขึ้น
เธอมองสายตาที่สวีเฉ่ากงมองเธอออก
สายตานั้นไม่ต่างอะไรกับพวกผู้ชายที่เคยแอบรักเธอ แต่เพราะด้านข้างมีแฟนสาวอยู่ จึงแสดงออกไม่ได้เท่านั้น
พอนึกถึงตรงนี้เธอก็อารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย ฮัมเพลงพลางเขย่าตลับแป้งฝุ่น
จากนั้นตอนเลี้ยวผ่านหัวมุม เธอก็เห็นว่าในร้านขายเครื่องประดับร้านหนึ่งตรงหัว
