มุมมีเครื่องประดับที่ตัวเองชอบ บวางขายอยู่หลายอย่าง จึงรีบผลักประตูเข้าไป
ฟ้าว
ทันใดนั้นด้านหลังก็มีรถสปอร์ตสีแดงเพลิงคันหนึ่งพุ่งผ่านไป
คนขับรถคือชายหนุ่มผมสั้นสีทองผู้มีเสน่ห์เหลือร้าย
ชายหนุ่มร่างกำยำที่มีสีหน้าเรียบเฉยคนหนึ่งนั่งอยู่บนเบาะหลัง เสื้อเชิ้ตสีดำบนตัวเขาถูกกล้ามเนื้อดันออกมา มือวางอยู่ที่ขอบประตูรถ ในสายตาเหมือนกับมีแสงสีเงินจางๆ ไหลเวียน
เซียวฉางหลิงเพิ่งจะเข้าร้าน ก็เห็นร่างบนรถสปอร์ตด้านนอกผ่านกระจกสะท้อนแสงตรงปากประตู
ชายสวมเชิ้ตดำที่นั่งอยู่บนรถทำให้เธอคุ้นตาอยู่บ้าง แต่เป็นเพราะรถเร็วเกิน ทำให้เธอมองเห็นไม่ชัด
“หือ” เธอรีบหันไปมอง กลับเห็นแผ่นหลังที่อยู่ไกลลิบๆ
“ทำไมถึงรู้สึก…เหมือนกับ…หวังมู่เลยล่ะ” เซียวฉางหลิงพึมพำขณะมองทิศทางที่รถสปอร์ตแล่นไป
…
รถสปอร์ตแล่นเร็วปานลมกรด
ลมแรงพัดเส้นผมของลู่เซิ่งกับไป๋จวิ้นเฉิงให้ปลิวไสวไปด้านหลัง
เอี๊ยด
ไม่นานรถก็หักเลี้ยวอย่างแรง ก่อนไปจอดลงหน้าประตูโกดังในเขตห้องสมุด
ไป๋จวิ้นเฉิงกระโดดออกมาจากรถ แล้วกดรหัสตรงสวิตช์ข้างประตูใหญ่
จากนั้นประตูโกดังก็เลื่อนขึ้นด้านบนช้าๆ
ลู่เซิ่งลงจากรถเดินเข้าโกดัง
ตึง
แสงไฟที่เจิดจ้าสว่างขึ้นรอบ
