ได้ เขาย่อมรู้สึกดีใจก็ไม่ใช่เรื่องไม่ดีอันใด
เซียวจิ่นพลันพูดขึ้นว่า “ชิงเวย เมื่อก่อนเจิ้นคิดจะรั้งเจ้าไว้ในวังหลวงอย่างไรก็รั้งเจ้าไว้ไม่อยู่ ยามนี้ไฉนเจ้าจึงรั้งอยู่ในวังอย่างสงบเล่า กำลังรอคอยสิ่งใด?”
หลินชิงเวยวางหมากในตัว พูดเสียงเบา “รอเซียวเยี่ยนกลับมา”
