เรียวยาวนั้นคล้ายสัมผัสและคล้ายไม่สัมผัสดวงตาทั้งคู่ของหลินชิงเวย เขาพูดเรียบๆ “เจ้านอนก่อนเถิด ห่างจากเมืองยังมีเวลาสักพักหนึ่ง”
ที่จริงเขาไม่ปรารถนาให้หลินชิงเวยเห็นความยุ่งยากซับซ้อนในดวงตาที่หม่นแสงลง ด้วยไหวพริบและสติปัญญาของนาง หากเห็นเพียงปราดเดียวย่อมต้องล่วงรู้ถึงความลับในใจและคำลวงของเขาเป็นแน่
หลังจากก้าวเข้าสู่ปีใหม่ สภาพอากาศพลันอบอุ่นขึ้น พื้นดินเต็มไปด้วยหิมะปกคลุมและสภาพอากาศอันหนาวเย็นได้ผ่านพ้นไปแล้ว หิมะที่ปกคลุมบนภูเขาต่างละลายกลายเป็นน้ำมาหล่อเลี้ยงพื้นดิน ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา หลินชิงเวยเห็นครอบครัวชาวนากำลังยุ่งอยู่กับงานไม่น้อยทีเดียว ต้นกล้าที่พวกเขาหว่านลงในนาเมื่อปีที่แล้วถูกความเย็นทำลายจนเสียหาย ยามนี้ฤดูใบไม้ผลิมาถึงอากาศอบอุ่นขึ้นจึงต่างพากันลงไปในนา เพื่อลงต้นกล้าใหม่อีกครั้ง
บรรยากาศของปีใหม่ พวกเขาได้รับผลกระทบจากภัยธรรมชาติของหิมะในปีที่แล้ว บัดนี้เมฆหมอกได้สลายตัวไป พวกเขาเก็บชีวิตกลับมาพร้อมกับความกล้าหาญและแรงศรัทธา รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของพวกเขา
เมื่อใกล้จะเดินทางถึงเมืองจิงโจว หลินชิงเวยมองออกไปเห็นท้องนาที่อยู่ใกล้ไกล หิมะสลายตัวไปได้พอสมควร ทิ้งไว้ให้เห็น
