ปิดใบหน้าด้วยผ้าไหม ร่างอันเกียจคร้านของนางพิงกรอบประตูมองเซียวเยี่ยนยิ้มๆ
เซียวเยี่ยนพูดด้วยท่าทางเป็นการเป็นงาน “เปิ่นหวางจะออกไปสำรวจในเมือง หากเจ้าไม่อยากไปก็อยู่ในห้องไม่ต้องออกมา”
หลินชิงเวยเลิกคิ้วพร้อมรอยยิ้ม “ไม่สู้เสด็จอาเปลี่ยนวิธีการพูด บอกว่าท่านจะไปสำรวจในเมือง ดังนั้นจึงพาข้าไปด้วย”
เซียวเยี่ยนมองนาง ทว่าไม่ตอบ
หลินชิงเวยหันกายเดินเข้าไปในห้องหยิบผ้าโปร่งคลุมหน้า ทางหนึ่งปิดใบหน้าของตน ทางหนึ่งกล่าวว่า “ท่านจะออกไปเดินเที่ยวข้างนอก ทว่ากลับทิ้งข้าไว้ที่นี่คนเดียว น่าเบื่ออะไรเช่นนี้”
เซียวเยี่ยน “นั่นไม่เรียกว่าเดินเที่ยว”
หลินชิงเวยมองตอบ “ต่างกันมากหรือไร?”
ดังนั้นเซียวเยี่ยนจึงพาหลินชิงเวยออกไปพร้อมกัน คนทั้งสองอยู่ในอาภรณ์ของบุรุษและสตรีทั่วไป เมื่อเดินไปบนท้องถนนของเมืองจิงโจวรอบหนึ่ง หลินชิงเวยคิดถึงเมืองจิงโจวแห่งนี้อีกครั้ง เทียบกับครั้งที่แล้วแตกต่างออกไปมาก ที่นี่ได้รับการแก้ไขปรับปรุงไปมากทีเดียว
เซียวเยี่ยนเดินไปพร้อมกับกล่าวกับนางว่า “ข้าได้ยินว่ามีคนมารายงาน ก่อนหน้าที่ท่านเจ้าเมืองจิงโจวจะตาย ที่นี่มีหนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีปรากฏตัวขึ้น แม่นางท่านนั้นจับตัวท่านเมืองแขวน
