ขึ้นไปบนกำแพงเมือง ให้เขารับปากเปิดคลังแจกจ่ายเสบียงตามที่ชาวบ้านเรียกร้อง”
หลินชิงเวยหรี่ตาลงพร้อมกับพยักหน้า “อืม ยังมีอีกหรือไม่เล่า?”
ริมฝีปากของเซียวเยี่ยนคล้ายและไม่คล้ายแย้มออก “แม่นางท่านนั้นกระทำการไม่ถูกต้องตามขั้นตอน ไม่ฟังเหตุผล”
หลินชิงเวยแค่นหัวเราะเสียงเย็น “ขั้นตอนสำคัญนักหรือ? มิใช่ขอเพียงบรรลุวัตถุประสงค์ก็เพียงพอแล้วหรือ?”
ทั้งสองเดินไปครู่ใหญ่และพบหอน้ำชา จึงคิดจะเข้าไปดื่มน้ำชาในหอน้ำชา นั่งลงแล้วค่อยว่ากัน ทว่ากลับคิดไม่ถึงว่าที่นี่มีความเงียบงันเช่นนี้ ลูกค้าที่เข้ามาดื่มน้ำชาวันนี้ล้วนเดินขึ้นไปบนชั้นสอง ราวกับมันเป็นที่นั่งวีไอพี ไม่ง่ายดายนักกว่าเซียวเยี่ยนและหลินชิงเวยจะหาที่นั่งติดริมหน้าต่างแล้วนั่งลง
