ต่อมาเมื่อนางถูกไต่สวน หลินชิงเวยกลับอ่านใจนางออกทะลุปรุโปร่งได้อย่างง่ายดาย
มาบัดนี้ สตรีเบื้องหน้าที่ภายนอกดูไปแล้วบอบบางอ่อนแอ ไม่ว่าเผชิญหน้ากับเรื่องใดล้วนตัดสินใจแน่วแน่ เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูล้วนมีวิธีการรับมือ แม้นางจะไร้เรี่ยวแรงกระทั่งฆ่าไก่ไม่ได้ ทว่ากลับเสี่ยงชีวิตลอบเข้าไปในค่ายของศัตรูทำลายแผนการของชาวอวิ๋นหนาน กระทั่งตนเองเกือบเอาชีวิตไปทิ้งท่ามกลางหิมะและความหนาวเหน็บ
กู้หมิงเฟิ่งมิอาจดูเบาสตรีเช่นนี้ หากหลินชิงเวยไม่ยืนอยู่ข้างเซียวเยี่ยน บางทีนางอาจจะเลื่อมใสหลินชิงเวยอย่างยิ่งยวด
ดังนั้นกู้หมิงเฟิ่งจึงถอนสายตากลับมาและนวดแป้งในมือต่อไป นางเม้มปากแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่เคยมีเจตนาดูเบาแม่นางมาก่อน”
หลินชิงเวยเด็ดผักเสร็จแล้วจึงนำไปล้างน้ำสะอาด กู้หมิงเฟิ่งพูดอีกว่า “ท่านวางไว้ก่อนเถิด น้ำที่ละลายมาจากหิมะนั้นเย็นมาก อีกประเดี๋ยวข้าล้างเอง”
หลินชิงเวยยกยิ้มริมฝีปากหัวเราะ “ดูไม่ออกว่าท่านจะรู้จักคิดแทนผู้อื่นด้วย” ขณะที่กล่าวเช่นนี้นางได้เทผักลงไปในกะละมังและเริ่มล้างผักแล้ว
กู้หมิงเฟิ่งอ้าปาก ทว่าไม่ได้พูดอันใดอีก
“อีกประเดี๋ยวผักเหล่านี้จะนำมาทำอะไร?” หลินชิงเวยล้างผักเสร็จแล้
