ร่างกายให้ดี อีกทั้งเรื่องนี้ถือเป็นเรื่องที่นางยังไม่เคยสัมผัสเรียนรู้มาก่อน จึงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและแปลกใหม่
หลินชิงเวยยืนขึ้นสะบัดหิมะบนชายกระโปรง รอยยิ้มของนางงดงามดึงดูดสายตายิ่งนัก “ในเมื่อท่านจะสอนข้า ข้าย่อมตั้งใจเรียนเป็นอย่างดี”
ดังนั้นเซียวเยี่ยนจึงยื่นมืออีกข้างที่อยู่ด้านหลังออกมา ส่งกระบี่เล่มหนึ่งที่เขาเตรียมไว้ให้นางแต่แรกแล้ว
หลินชิงเวยอ่านคัมภีร์กระบี่เล่มนั้นก่อนรอบหนึ่ง นางมีนิสัยรักการอ่านเป็นทุนเดิม ความจำดีเป็นเลิศจึงจดจำทุกอย่างได้อย่างรวดเร็ว ต่อมาจึงร่ายรำกระบวนท่าต่างๆ ตามคัมภีร์เล่มนั้น
การร่ายรำเพลงกระบี่สองรอบแรกเซียวเยี่ยนมิได้รบกวนนาง เพียงแต่ยืนดูเงียบๆ อยู่ด้านข้าง กระทั่งหลินชิงเวยร่ายรำเพลงกระบี่ได้คุ้นเคยสักหน่อยแล้ว จึงก้าวขึ้นข้างหน้าเพื่อแก้ไขท่วงท่าและถือกระบี่ของนาง หลินชิงเวยเป็นลูกศิษย์ที่สอนไม่ยากนัก กล่าวคือเพียงแค่ชี้แนะก็กระจ่างแจ้ง เข้าถึงแก่นแท้ สิ่งที่เซียวเยี่ยนชี้แนะแก่นางไปแล้วไม่จำเป็นต้องให้เขาพูดซ้ำสอง
กระบวนท่าของเพลงกระบี่ชุดนี้ค่อนไปทางอ่อนโยนจริงๆ กระบี่ในมือของหลินชิงเวยกวัดแกว่งอยู่กลางอากาศ ชายกระโปรงสะบัดพลิ้วไปตามท่วงท่
