ิดว่าคิ้วที่ขมวดมุ่นเล็กน้อยนั้นราวกับเมฆหมอกที่ถูกสายลมพัดหายไป เขาปฏิเสธทันทีว่า “ไม่ได้”
หลินชิงเวยยิ้มตาหยีถามขึ้นว่า “เหตุใดจึงไม่ได้?”
“สุขภาพของเจ้าดีขึ้นแล้วหรือ?” เซียวเยี่ยนย้อนถาม
หลินชิงเวยพยักหน้า “ดีขึ้นแล้ว หากไม่ออกมารับลม ซ้ำยังต้องอุดอู้อยู่ในห้องทั้งวัน ข้าต้องอึดอัดใจตายแน่ “
นาทีถัดมาเซียวเยี่ยนยื่นมือข้างหนึ่งออกมาจากข้างหลัง โยนตำราเล่มหนึ่งมาให้นาง นางพลิกเปิดดูแล้วเลิกคิ้ว “นี่คืออะไร?”
“คัมภีร์กระบี่” เซียวเยี่ยนกล่าว “เพลงกระบี่ชุดนี้ค่อนข้างอ่อนโยน เหมาะที่จะให้สตรีฝึกยุทธ์ ต่อให้ไม่มีพื้นฐานก็ฝึกได้”
หลินชิงเวยพิจารณาดูภาพวาดประกอบบนตำราและคำอธิบายอย่างละเอียดที่อยู่ด้านข้าง นางพูดคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “นี่ท่านจะสอนวรยุทธ์ให้ข้าหรือ?”
เซียวเยี่ยน “ฝึกยุทธ์ต้องเริ่มฝึกตั้งแต่ยังเล็ก บัดนี้หากเจ้าต้องการฝึกพลังลมปราณเกรงว่าคงจะเป็นไปไม่ได้ แต่การฝึกเพลงกระบี่สักชุดยังคงเอาไว้ป้องกันตัวได้”
หลินชิงเวยคิดว่าเซียวเยี่ยนพิจารณารอบคอบถี่ถ้วนยิ่งนัก นี่ไม่เพียงแต่ป้องกันตัวได้ แต่ยังทำให้สุขภาพแข็งแรงอีกด้วย สุขภาพของนางไม่ดีเหมือนเมื่อก่อน จำเป็นต้องออกกำลังกายเพื่อฟื้นฟู
