อมากู้หมิงเฟิ่งหยิบมีดสั้นขึ้นมาแทงใส่เซียวเยี่ยนอีกครั้ง
หลินชิงเวยคิดว่านางไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงเซียวเยี่ยน นางควรเป็นห่วงกู้หมิงเฟิ่งมากกว่า กู้หมิงเฟิ่งทำเช่นนี้ไม่ส่งผลดีต่อตัวนางเองแม้แต่น้อย
เฉินเหยียนจือผู้ยืนอยู่ที่ประตูคิดจะเข้าขัดขวางในเวลานี้ ทว่าสายเกินไปเสียแล้ว
แต่พวกเขาต่างพันหมื่นคาดไม่ถึง เห็นอยู่กับตาว่ากู้หมิงเฟิ่งเกือบจะไสมีดสั้นเข้าสู่ร่างของเซียวเยี่ยนอยู่แล้ว ทันใดนั้นเท้าของนางพลันเปลี่ยนทิศ ผู้ที่นางต้องการสังหารกลับมิใช่เซียวเยี่ยน แต่เป็นหลินชิงเวย
ขณะนั้นหลินชิงเวยยืนอยู่หน้าประตู หันหน้าเข้าหาคมมีดสั้นที่ทอประกายวับ อาจมีสาเหตุเนื่องมาจากร่างกายของนางอ่อนแอมานานเกินไป จึงขาดปฏิกิริยาตอบโต้ที่ว่องไวพอ ชั่วขณะนั้น นางไม่รู้ว่าควรจะหลบไปทางไหนดี
นางได้แต่เบิกตากว้างมองมีดสั้นเล่มนั้นเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ทันใดนั้นมีเงาร่างสีดำสายหนึ่งพาดผ่านเข้ามาทางด้านหลัง เป็นเซียวเยี่ยนเคลื่อนไหวมาอยู่ข้างกายนางอย่างรวดเร็ว เขายื่นมือเข้ารับโดยไม่คำนึงถึงผลลัพธ์ที่ตามมา
ได้ยินเสียง “ฉึก” ดังขึ้นครั้งหนึ่ง
มีดสั้นเล่มนั้นแทงทะลุหลังมือของเซียวเยี่ยน บนคมมีดเล่มนั้นยังปรากฏให้เห็
