ั้งตำแหน่งดูแลรายชื่อทหารที่มีความสำคัญเช่นนี้ เจ้าพูดสิว่าเจ้ามีความผิดหรือไม่! เจ้าเคียดแค้นชิงชังผู้ที่ทำให้สกุลกู้ทั้งหมดต้องตายใช่หรือไม่ ข้าจะบอกเจ้าว่าผู้ที่ทำร้ายสกุลกู้ทั้งหมดไม่ใช่เซียวเยี่ยน ไม่ใช่ผู้ใด แต่เป็นตัวเจ้าเอง บัดนี้เจ้ายังต้องการอย่างไรอีก ยังต้องการให้เฉินเหยียนจือ ยังมีทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเจ้าที่นี่ล้วนต้องได้รับความเดือดร้อนกันหมดใช่หรือไม่?” พูดแล้วหลินชิงเวยก็ปล่อยตัวนาง ชิงหลันถอนทัพเลื้อยเข้าไปในแขนเสื้อของหลินชิงเวยเช่นกัน กู้หมิงเฟิ่งเสียกิริยาเดินโซเซก้าวถอยหลังไปสองก้าวแล้วล้มลงไปบนพื้น หลินชิงเวยตวัดสายตามองนาง พูดด้วยน้ำเสียงคมปลาบและเลือดเย็น “ต้องการล้างแค้น เช่นนั้นดียิ่ง มีปัญญาก็สังหารตัวเองสิ”
หลินชิงเวยหยิบมีดสั้นเปื้อนเลือดเล่มนั้นโยนไปข้างมือนาง กู้หมิงเฟิ่งมองมีดสั้นเล่มนั้น ค่อยๆ ใช้มือที่ยังอยู่ในสภาพดีอีกข้างหนึ่งหยิบขึ้นมา กระบอกตาของนางแดงก่ำ น้ำตาเป็นหยดๆ ไหลลงจากดวงตาของนางพร้อมกับพึมพำว่า “เป็นข้าที่ทำให้สกุลกู้ตาย”
ความผิดบาปนี้หนักหนาเกินไปจริงๆ นางรับไม่ไหว นางรักบิดามารดาของนางถึงเพียงนั้น นางไม่ต้องการกลายเป็นคนบาปของสกุลกู้
กู้หมิงเ
