ะ บนเส้นผมดำขลับราวกับน้ำหมึกมีหิมะอยู่ด้วยเช่นกัน ขับให้คิ้วตาของเขายิ่งชวนมองและคมสันขึ้นไปอีก ดวงตาเรียวรูปหงส์นั้นนิ่งลึก
เมื่อเซียวเยี่ยนเดินขึ้นบันไดหน้าประตู กู้หมิงเฟิ่งได้ออกไปต้อนรับแล้ว “ท่านอ๋อง”
เซียวเยี่ยนพยักหน้าเล็กน้อย “นางเล่า? นอนหลับสนิทดีหรือไม่?”
“แม่นางฟื้นแล้ว”
แววตาของเซียวเยี่ยนไหววูบ พลันได้ยินเสียงอันดังก้องของเฉินเหยียนจือที่ดังขึ้นจากด้านนอกในเวลานี้ “หมิงเฟิ่ง เจ้ารีบออกมาเร็วเข้า เซ่อเจิ้งอ๋องนำหลิงจือกลับมามากมาย หาได้ยากนัก!”
