อย่าได้เห็นว่าเขาเป็นคนชราอายุกว่าครึ่งร้อย เขายังเป็นวรยุทธ์ไม่น้อยทีเดียว แต่เมื่อเห็นเซียวเยี่ยนลงมือ เขาจึงได้แต่รับมืออย่างลนลานอยู่บ้าง ทางหนึ่งกลับสีหน้าเปลี่ยนไปพร้อมกับตวาดว่า “เซียวอี้ เจ้าช่างดียิ่งนัก เปิ่นหวางเกือบหลงกลเจ้าแล้ว ฮ่าวเอ๋อร์!”
ถ่าซิงฮ่าวที่อยู่ด้านนอกได้ยินเสียงเรียกของอวิ๋นหนานอ๋อง ในใจรับรู้ได้ถึงลางร้าย จึงพุ่งกายเข้าไปในห้อง เซียวเยี่ยนยกฝ่ามือขึ้นโจมตีทันที ผงยาที่หลินชิงเวยเตรียมให้เขาในแขนเสื้อกระจายตัวออกไป ในผงยานั้นไม่เพียงมีผงกระดูกอ่อน ยังมีผงเรืองแสงและสารกำมะถันที่เป็นเชื้อไฟ เขายกเท้าขึ้นเตะเทียนไขเล่มหนึ่งข้ามไป เปลวเพลิงขนาดใหญ่ลุกท่วมขึ้นในชั่วพริบตา องครักษ์ภายในเรือนเหล่านั้นยังไม่ทันได้ลงมือตอบโต้ หลังจากสูดดมผงเรืองแสงและกำมะถันเข้าไปได้ก็รับความทุกข์ทรมานอย่างหนัก สารกำมะถันกำลังแผดเผาอยู่ภายในร่างกายของพวกเขา ส่งผลให้ร่างกายของพวกเขาถูกแผดเผาทั้งภายนอกและภายใน ชีพจรของพวกเขามีสิ่งของเหมือนเปลวไฟกำลังวิ่งพล่านอยู่ในนั้น มองด้วยตาเปล่าเห็นเส้นเลือดของพวกเขาถูกแผดเผาจนกลายเป็นสีแดงราวกับเหล็กถูกความร้อน ราวกับต้องการแยกเนื้อหนังของพวกเขาออกม
