จากสภาพอากาศอันหนาวเย็น หากเปิดศึกกับอวิ๋นหนานในเวลานี้ ไม่ต้องเอ่ยถึงว่าทางราชสำนักไม่อาจส่งเสบียงอาหารให้ได้ การเปิดสงครามท่ามกลางภัยธรรมชาติ ชาวบ้านและกองทัพล้วนต้องได้รับความทุกข์ยาก
ทว่าเมื่อทุกคนถอดเครื่องแบบทหารออกแล้วย่อมไม่ใช่ทหาร หากสถานการณ์คับขันอย่างมากก็แค่โจมตีขึ้นไปบนภูเขา ต่อสู้ตะลุมบอนกับชาวอวิ๋นหนานสักครั้ง เพียงแต่เวลานี้สายตาผู้คนมากมาย หากขึ้นเขาไปพร้อมกันจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น
ด้วยเหตุนี้ประทัดส่งสัญญาณจึงให้หลินชิงเวยเป็นผู้เก็บเอาไว้ คนทั้งสองเดินทางขึ้นภูเขา
แต่ครั้งนี้คนทั้งสองมิได้เข้าไปอย่างลับๆ ล่อๆ ทว่าเป็นการเดินขึ้นไปบนภูเขาอย่างเปิดเผย เพิ่งจะมาถึงปากภูเขา มีคนปรากฏกายขึ้นขวางทางของทั้งสองคน
เซียวเยี่ยนแจ้งเพียงว่าตนคือเซียวอี้ ต้องการเข้าพบอวิ๋นหนานอ๋อง
หลินชิงเวยติดตามเซียวเยี่ยนอยู่ข้างหลัง แม้รองเท้าที่นางสวมอยู่จะเสริมพื้นรองเท้าด้วยสำลีแล้วไม่น้อย เมื่อนางยืนอยู่กับเซียวเยี่ยน ความสูงของนางยังคงห่างจากเซียวเยี่ยนมากอยู่นั่นเอง
คนทั้งสองเดินอาดๆ เข้าไปด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ดูแล้วไหนเลยจะเหมือนเข้าไปในรังของศัตรู นี่เหมือนกลับเรือนของตัวเองอย่างไรอย่างนั้น
