วเยี่ยนจึงใช้ความลับในราชสำนักของแคว้นต้าเซี่ยแลกเปลี่ยนกับเขา อวิ๋นหนานอ๋องได้ยินแล้วยินดีอย่างยิ่งยวดจึงลดความระแวงต่อเซียวเยี่ยนทันที
เขาพูดอย่างใจกว้าง “เซี่ยนอ๋องยังหนุ่มแต่มีความสามารถ การใหญ่ครั้งนี้ต้องสำเร็จ ขอเพียงรอถึงฤดูใบไม้ผลิของปีหน้า หนอนกู่ที่เลี้ยงไว้ก็จะเติบโตเต็มที่ อวิ๋นหนานของพวกเราจะเปิดศึกกับแคว้นต้าเซี่ยแน่นอน ไม่มีผู้ใดต้านทานกองทัพหนอนกู่ได้ ท่านและข้าเพียงรอรับชัยชนะจากศึกนี้เถิด!”
มีคนรายงานจากด้านนอกในเวลานี้ว่า “ไฟไหม้แล้ว! ทางด้านนั้นไฟไหม้แล้ว!”
ถ่าซิงฮ่าวถ่ายทอดคำสั่งลงไป ให้ทหารที่เฝ้าอยู่กลางภูเขาและคนอื่นๆ ไปช่วยกันดับไฟ ในขณะเดียวกันเซียวเยี่ยนพลันลงมือรวดเร็วปานสายฟ้าฟาดเพื่อกดดันอวิ๋นหนานอ๋อง ฝ่ามือที่รวบรวมพลังลมปราณนั้นกำลังจะฟาดลงบนแผ่นหลังของอวิ๋นหนานอ๋อง ทว่ากลับคิดไม่ถึงว่าอวิ๋นหนานอ๋องกลับรู้สึกตัวและหันกายกลับมาตอบโต้
