เขาทั้งสองจึงหลงกล องครักษ์ทั้งสองหมดเรี่ยวแรงไม่อาจโจมตีนางได้ ยังไม่รอให้หลินชิงเวยลงมือ ชิงหลันก็เลื้อยออกมาพันรอบคอขององครักษ์ทั้งสองคน มันกัดพวกเขาคนละครั้งอย่างไม่ลังเลใจ องครักษ์ทั้งสองกุมบาดแผลที่ถูกงูกัดแล้วล้มลงไปชักกระตุกอยู่บนพื้น ไม่นานก็ตายเพราะพิษงู
หลินชิงเวยมองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา ต่อมานางหยิบขวดน้ำมันหอมออกมาขวดหนึ่ง สาดลงบนร่างของพวกเขาทั้งสอง ไม้ขีดไฟก้านหนึ่งร่วงลงไป เปลวไฟลุกท่วมทันที
แม้สถานที่แห่งนี้จะอยู่ไกลออกมาสักหน่อย ทว่ารอบด้านล้วนเต็มไปด้วยต้นไม้ หากเป็นเช่นนี้ต่อไปพระราชวังที่ถูกทอดทิ้งแห่งนี้ผุพังไปด้านหนึ่งแล้วย่อมต้องถล่มลงมา หากไม่ควบคุมเพลิงเอาไว้เกรงว่าจะยิ่งลุกลามใหญ่โต เมื่อเป็นเช่นนี้ย่อมไม่อาจไม่ดึงดูดความสนใจของชาวอวิ๋นหนานที่มีต่อเซียวเยี่ยน อย่างไรก็ต้องส่งกำลังคนมาดับเพลิงส่วนหนึ่ง เซียวเยี่ยนจึงจะปลีกตัวออกมาได้สำเร็จ
เวลานี้เซียวเยี่ยนกำลังอยู่ในห้องของอวิ๋นหนานอ๋อง เขาพยายามล้วงทุกสิ่งที่อวิ๋นหนานอ๋องรู้ออกมา อวิ๋นหนานอ๋องเป็นเสือเฒ่าเจ้าเล่ห์เช่นกัน เมื่อแรกนั้นยังพูดจาอ้อมค้อมกับเซียวเยี่ยน อย่างไรก็ไม่ยอมเอ่ยถึงความลับที่แท้จริง เซีย
